៥. ឩនវីសតិវស្សសិក្ខាបទវណ្ណនា

៤០៤. បុនប្បុនំ ឧប្បជ្ជនតោ ពហុធា. ហាយនវឌ្ឍនន្តិ មាតុកុច្ឆិស្មិំ ចេ ទ្វាទសន្នំ មាសានំ ឩនតាយ ហាយនំ កតំ. បសូតស្ស វឌ្ឍនំ កាតព្ពំ. មាតុកុច្ឆិស្មិំ ចេ វឌ្ឍនំ កតំ. បសូតស្ស ហាយនំ កាតព្ពំ. និក្ខមនីយបុណ្ណមាសី នាម សាវណមាសស្ស បុណ្ណមាសី. ‘‘បាដិបទទិវសេតិ ទុតិយេ ឧបគច្ឆតិ ទិវសេ’’តិ លិខិតំ. សោ ហិ បសូតទិវសតោ បដ្ឋាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សោ ហោតិ. អវសេសានំ ទ្វិន្នំ វស្សានំ អធិកទិវសានិ ហោន្តេវ, តស្មា និក្កង្ខា ហុត្វា ឧបសម្បាទេន្តិ. តំ សន្ធាយាតិ គព្ភវស្សញ្ច បវារេត្វា លទ្ធវស្សញ្ច អគណេត្វា ជាតទិវសតោ បដ្ឋាយ គណេត្វា ឯកូនវីសតិវស្សំ. ឯកូនវីសតិវស្សោតិ ‘‘គព្ភវស្សំ ឯវ បហាយា’’តិ លិខិតំ, តំ ទុល្លិខិតំ.

៤០៦. អញ្ញំ ឧបសម្បាទេតីតិ ឧបជ្ឈាយោ វា អាចរិយោ វា ហុត្វា ឧបសម្បាទេតិ. ‘‘ឱបបាតិកស្ស សោឡសវស្សុទ្ទេសិកភាវតោ បុន ចត្តារោ វស្សេ អតិក្កមិត្វា ឧបសម្បទា កាតព្ពា’’តិ អាចរិយា វទន្តីតិ កេចិ.

ឩនវីសតិវស្សសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.