៩. បរិបាចិតសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៩២. ចេដកេតិ ទារកេ. តរុណបោតកេតិ បោរាណា. ‘‘បាបភិក្ខូនំ បក្ខុបច្ឆេទាយ ឥទំ បញ្ញត្តំ, តស្មា បញ្ច ភោជនេយេវាបត្តិ វុត្តា’’តិ លិខិតំ.

១៩៤-៧. និប្ផាទិតន្តិ វិញ្ញត្តិយា ន ហោតិ, កិន្តុ បរិកថាទីហិ, តស្មា ឥមិនា សិក្ខាបទេន អនាបត្តិ, តំ សន្ធាយ ‘‘សព្ពត្ថ អនាបត្តី’’តិ វុត្តំ. ‘‘កថានុសារេន តត្ថ បសីទិត្វា ទេន្តិ, ឥទំ បរិបាចិតំ ន ហោតិ, វដ្ដន្តី’’តិ បឋមសិក្ខាបទេ វុត្តត្តាតិ ធម្មសិរិត្ថេរោ, ឧបតិស្សត្ថេរោ បន ‘‘ឥតរម្បិ វដ្ដតិយេវា’’តិ អាហ. បោរាណគណ្ឋិបទេ បន ‘‘យស្មា ទេវទត្តោ បកតិយា តត្ថ ភិក្ខុនិបរិបាចិតំ ភុញ្ជតិ, តស្មា ឥមំ អដ្ឋុប្បត្តិំ និទានំ កត្វា ឥទំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្ត’’ន្តិ វុត្តំ.

បរិបាចិតសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.