៧. ធម្មទេសនាសិក្ខាបទវណ្ណនា

៦៦. ‘‘វិញ្ញូ បដិពលា’’តិ វចនតោ អវិញ្ញូ ឥត្ថិយាបិ ទេសេន្តស្ស អនាបត្តិ. ឥធ យក្ខីអាទយោ មនុស្សិត្ថី វិយ អនោឡារិកត្តា ទុក្កដវត្ថុកា ជាតា. តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហិត្ថិយា បដិពលតាយ វុត្តត្តា ឥតរាបិ ទុក្កដវត្ថុយេវាតិ ឯកេ. ‘‘មាតុគាមាយា’’តិ លិង្គវិបល្លាសេន វុត្តំ. ‘‘អដ្ឋកថាទិបាឋំ ឋបេត្វា ទមិឡាទិនា យថារុចិ កថេតុំ លភតិ កិរា’’តិ លិខិតំ, យថា យក្ខីអាទយោ ទុក្កដវត្ថុកា ជាតា, តថា បុរិសវិគ្គហំ គហេត្វា ឋិតេន យក្ខាទិនា សទ្ធិំ ឋិតស្ស មាតុគាមស្ស ធម្មំ ទេសេន្តោ ទុក្កដំ អនាបជ្ជិត្វា កស្មា បាចិត្តិយមាបជ្ជតីតិ ចេ? ឦសកម្បិ ទុតិយបក្ខំ អភជនតោ. មនុស្សមាតុគាមោបិ ន ទុតិយោ, បគេវ យក្ខាទយោតិ. ន ទុតិយានិយតេ តស្ស ទុតិយត្តាតិ ចេ? ន តត្ថ ទុដ្ឋុល្លវាចាបេក្ខា ទុតិយតា, កិន្តុ និសជ្ជាបេក្ខា, ឥធ ច ន និសជ្ជមត្តំ, កិន្តុ ទេសនា ឥធាធិប្បេតា. សា ច និបជ្ជនតោ ឱឡារិកា, តស្មា អសមត្ថនិទស្សនំ.

ធម្មទេសនាសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.