១-១០. អសុភសុត្តាទិវណ្ណនា

២៤៨-២៥៧. អនភិរតិន្តិ អនភិរមណំ អនបេក្ខិតំ. អច្ចន្តនិរោធភូតេ និព្ពានេ បវត្តសញ្ញា និរោធសញ្ញា. តត្ថ សា មគ្គសហគតា លោកុត្តរា, យា បន និព្ពានេ និន្នភាវេន បវត្តា, ឧបសមានុស្សតិសហគតា ច, សា លោកិយាតិ អាហ – ‘‘និរោធសញ្ញា មិស្សកា’’តិ. ‘‘តេសំ នវសូ’’តិអាទិ បមាទបាឋោ. ‘‘ឯកាទសសុ អប្បនា ហោតិ, នវ ឧបចារជ្ឈានិកា’’តិ បាឋោ គហេតព្ពោ. វីសតិ កម្មដ្ឋានានីតិ ឥទម្បិ ឥធាគតនយោ, ន វិសុទ្ធិមគ្គាទីសុ អាគតនយោ. ឯត្ថ ច អារម្មណាទីសុ យថាយោគំ អប្បនំ ឧបចារំ វា បាបុណិត្វា អរហត្តប្បត្តស្ស បុព្ពភាគភូតា វិបស្សនាមគ្គពោជ្ឈង្គា កថិតា.

និរោធវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ពោជ្ឈង្គសំយុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.