១. រហោគតសុត្តវណ្ណនា

២៥៩. យំកិញ្ចិ វេទយិតន្តិ ‘‘សុខំ ទុក្ខំ អទុក្ខមសុខ’’ន្តិ វុត្តំ វេទយិតំ ទុក្ខស្មិំ អន្តោគធំ, ទុក្ខន្តិ វត្តព្ពតំ លភតិ បរិយាយេនាតិ អត្ថោ. តេនាហ ‘‘តំ សព្ពំ ទុក្ខន្តិ អត្ថោ’’តិ. យា ឯសាតិអាទីសុ យោ សង្ខារានំ អនិច្ចតាសង្ខាតោ ហុត្វា អភាវាការោ, យា ខយសភាវតា វិនស្សនសភាវតា ជរាយ មរណេន ចាតិ ទ្វិធា វិបរិណាមនសភាវតា, ឯតំ សន្ធាយ ឧទ្ទិស្ស សព្ពំ វេទយិតំ ទុក្ខន្តិ មយា វុត្តន្តិ អយំ សង្ខេបត្ថោ. សាតិ សង្ខារានំ អនិច្ចតា. វេទនានម្បិ អនិច្ចតា ឯវ សង្ខារសភាវត្តា. តាសំ អនិច្ចតា ច នាម មរណំ ភង្គោតិ កត្វា តតោ ឧត្តរិ ទុក្ខំ នាម នត្ថីតិ សព្ពា វេទនា ‘‘ទុក្ខា’’តិ វុត្តា, យថា ‘‘យទនិច្ចំ តំ ទុក្ខ’’ន្តិ ច, ‘‘បញ្ចុបាទានក្ខន្ធា ទុក្ខា’’តិ ច វុត្តំ. ឥទំ សុត្តបទំ. ចត្តារោ អារុប្បាតិ ចតស្សោ អរូបសមាបត្តិយោ. ឯត្ថាតិ ច ឯតស្មិំ បដិប្បស្សទ្ធិវារេ.

រហោគតសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.