២. អនោត្តប្បីសុត្តវណ្ណនា

១៤៥. តេន រហិតោតិ តេន សម្មាវាយាមេន រហិតោ. និព្ភយោតិ ភយរហិតោ. កុសលានុប្បាទនម្បិ ហិ សាវជ្ជមេវ អញ្ញាណាលសិយហេតុកត្តា. សម្ពុជ្ឈនត្ថាយាតិ អរិយមគ្គេហិ សម្ពុជ្ឈនាយ. យោគេហិ ខេមំ តេហិ អនុបទ្ទុតត្តា.

មនុញ្ញវត្ថុន្តិ មនោរមំ លោភុប្បត្តិការណំ. យថា វា តថា វាតិ សុភសុខាទិវសេន. តេតិ លោភាទយោ. អនុប្បន្នាតិ វេទិតព្ពា តថារូបេ វត្ថារម្មណេ តថា អនុប្បន្នបុព្ពត្តា. អញ្ញថាតិ វុត្តនយេនេវ វត្ថារម្មណេហិ អយោជេត្វា គយ្ហមានេ. វត្ថុម្ហីតិ ឧបដ្ឋាកាទិចីវរាទិវត្ថុម្ហិ. អារម្មណេតិ មនាបិយាទិភេទេ អារម្មណេ. តាទិសេន បច្ចយេនាតិ អយោនិសោមនសិការសតិវោស្សគ្គាទិបច្ចយេន. ឥមេតិ វុត្តនយេន បច្ចយលាភេន បច្ឆា ឧប្បជ្ជមានា បាឡិយំ តថា វុត្តាតិ ទដ្ឋព្ពំ. ឯវំ ឧប្បជ្ជមានតាយ នប្បហីយន្តិ នាម. អនុប្បាទោ ហិ បរមត្ថតោ បហានំ កថិតំ, តស្មា តត្ថ កថិតនយេនេវ គហេតព្ពន្តិ អធិប្បាយោ.

អប្បដិលទ្ធាតិ អនុប្បត្តិយា. តេតិ យថាវុត្តសីលាទិអនវជ្ជធម្មា. បដិលទ្ធាតិ អធិគតា. ‘‘សីលាទិធម្មា’’តិ ឯត្ថ យទិ មគ្គផលានិបិ គហិតានិ, អថ កស្មា ‘‘បរិហានិវសេនា’’តិ វុត្តន្តិ អាហ ‘‘ឯត្ថ ចា’’តិអាទិ. ឥមស្ស បន សម្មប្បធានស្សាតិ ចតុត្ថស្ស សម្មប្បធានស្ស វសេន. អយំ ទេសនាតិ ‘‘ឧប្បន្នា មេ កុសលា ធម្មា និរុជ្ឈមានា អនត្ថាយ សំវត្តេយ្យុ’’ន្តិ អយំ ទេសនា កតា. ទុតិយមគ្គោ វា…បេ… សំវត្តេយ្យាតិ ឥទំ អាយតិំ សត្តសុ អត្តភាវេសុ ឧប្បជ្ជមានទុក្ខសង្ខាតអនត្ថុប្បត្តិំ សន្ធាយ វុត្តំ. ‘‘អាតាបី ឱត្តប្បី ភព្ពោ សម្ពោធាយា’’តិអាទិវចនតោ ‘‘ឥមេ ចត្តារោ សម្មប្បធានា បុព្ពភាគវិបស្សនាវសេន កថិតា’’តិ វុត្តំ.

អនោត្តប្បីសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.