៧. ទសង្គសុត្តវណ្ណនា

១១៣. មិច្ឆត្តសម្មត្តវសេនាតិ ឯត្ថ មិច្ឆាភាវោ មិច្ឆត្តំ, តថា សម្មាភាវោ សម្មត្តំ. តថា តថា បវត្តា អកុសលក្ខន្ធាវ មិច្ឆាសតិ, ឯវំ មិច្ឆាញាណម្បិ ទដ្ឋព្ពំ. ន ហិ ញាណស្ស មិច្ឆាភាវោ នាម អត្ថិ. តស្មា មិច្ឆាញាណិនោតិ មិច្ឆាសញ្ញាណាតិ អត្ថោ, អយោនិសោ បវត្តចិត្តុប្បាទាតិ អធិប្បាយោ. មិច្ឆាបច្ចវេក្ខណេនាតិ មិច្ឆាទិដ្ឋិអាទីនំ មិច្ឆា អយោនិសោ បច្ចវេក្ខណេន. កុសលវិមុត្តីតិ បកតិបុរិសសន្តរជាននំ, គុណវិយុត្តស្ស អត្តនោ សកត្តនិ អវដ្ឋានន្តិ ឯវមាទិំ អកុសលបវត្តិំ ‘‘កុសលវិមុត្តី’’តិ គហេត្វា ឋិតា មិច្ឆាវិមុត្តិកា. សម្មាបច្ចវេក្ខណាតិ ឈានវិមោក្ខាទីសុ សម្មា អវិបរីតំ បវត្តា បច្ចវេក្ខណា.

ទសង្គសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

តតិយវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.