៧. ឥស្សរិយសុត្តវណ្ណនា

៧៧. សត្ថស្ស មលន្តិ សត្ថមលំ, យេន សត្ថំ មលីនំ ហោតិ, សត្ថមលគ្គហណេន ចេត្ថ មលីនំ សត្ថមេវ គហិតន្តិ អាហ ‘‘មលគ្គហិតសត្ថ’’ន្តិ. អាណាបវត្តនន្តិ អប្បកេ វា មហន្តេ វា យត្ថ កត្ថចិ អត្តនោ អាណាយ បវត្តនវសេន វសនំ ឥស្សរិយត្តមិច្ឆន្តិ. មណិរតនម្បិ វិស្សជ្ជនីយបក្ខិកត្តា ឧត្តមំ ភណ្ឌំ នាម ន ហោតិ, ឥត្ថី បន បរិច្ចត្តកុលាចារិត្ថិកាយបិ អនិស្សជ្ជនីយតាយ ឧត្តមភណ្ឌំ នាម. តេនាហ ‘‘ឥត្ថី ភណ្ឌានមុត្តម’’ន្តិ. តេសំ តេសញ្ហិ បុរិសាជានីយានំ ឧប្បត្តិដ្ឋានតាយ ឧត្តមរតនាករត្តា ឥត្ថី ភណ្ឌានមុត្តមំ. មលគ្គហិតសត្ថសទិសោ អវពោធកិច្ចវិពន្ធនតោ. សត្ថមលំ វិយ សត្ថស្ស បញ្ញាសត្ថស្ស គុណាភាវករណតោ បញ្ញាសត្ថមលំ. អព្ពុ វុច្ចតិ ឧបទ្ទវំ, តំ ទេតីតិ អព្ពុទំ, វិនាសការណំ. ននុ ហរណំ សមណស្ស អយុត្តន្តិ? យុត្តំ. តស្ស អន្វយតោ ព្យតិរេកតោ ច យុត្តតំ ទស្សេន្តោ ‘‘សលាកភត្តាទីនី’’តិអាទិមាហ.

ឥស្សរិយសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.