៤. ឯកមូលសុត្តវណ្ណនា

៤៤. បតិដ្ឋដ្ឋេន អវិជ្ជាសង្ខាតំ ឯកំ មូលំ ឯតិស្សាតិ ឯកមូលា. តំ ឯកមូលំ. យថា សំយោជនីយេសុ អស្សាទានុបស្សនាវសេន តណ្ហាសមុប្បាទោ, ឯវំ តណ្ហាភិភវវសេន អនវពោធោតិ អវិជ្ជា តណ្ហាយ មូលំ, តណ្ហា ច អវិជ្ជាយ មូលំ. អយញ្ហិ នយោ ឧបនិស្សយតាវសេន វុត្តោ, សហជាតវសេន ចាយំ អញ្ញមញ្ញំ មូលភាវោ បាកដោយេវ. ឥធ បន ឥមិស្សំ គាថាយំ អធិប្បេតា ‘‘ឯកមូល’’ន្តិ សា តណ្ហា. តត្ថ យា ភវតណ្ហា, សា សស្សតទិដ្ឋិវសេន អាវដ្ដតិ បរិវត្តតិ, វិភវតណ្ហា ឧច្ឆេទទិដ្ឋិវសេន, ឯវំ ទ្វិរាវដ្ដំ. សហជាតកោដិយាតិ សហជាតកោដិយាបិ, បគេវ សម្មុយ្ហំ អាបន្នស្ស បន វត្តមានាយ តណ្ហាយ ពលវភាវេន មលីនតា សិយា. ឧបនិស្សយកោដិយាតិ ឧបនិស្សយកោដិយាវ សហជាតកោដិយា អសម្ភវតោ. បត្ថរណដ្ឋានាតិ វិត្ថតា ហុត្វា បវត្តិដ្ឋានភូមិ. តេនាហ ‘‘តេសុ សា បត្ថរតី’’តិ. សមុទ្ទនដ្ឋេន សមុទ្ទោ. ឧត្តរិតុំ អសក្កុណេយ្យតាយ បតាយ អលំ បរិយត្តោតិ បាតាលោ, អយំ បន បាតាលោ វិយាតិ បាតាលោ. តេនាហ ‘‘អប្បតិដ្ឋដ្ឋេនា’’តិ. អគាធគម្ភីរតាយាតិ អត្ថោ.

ឯកមូលសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.