៣. អន្នសុត្តវណ្ណនា

៤៣. បត្ថេន្តីតិ បិហេន្តិ. យត្ថស្ស ឧបគមនំ លោកេ បាកដតរំ អហោសិ, តេ ឧទាហរណវសេន ទស្សេន្តោ ‘‘ចិត្តគហបតិសីវលិត្ថេរាទិកេ វិយា’’តិ អាហ. អន្នន្តិ អន្នសញ្ញិតោ ចតុព្ពិធោបិ បច្ចយោ. សព្ពេបិ ទាយកេ ឯកជ្ឈំ គហេត្វា សាមញ្ញតោ ឯកវសេន ‘‘ទាយកមេវា’’តិ វុត្តំ, យថា ចាហ ‘‘កោ នាម សោ យក្ខោ, យំ អន្នំ នាភិនន្ទតី’’តិ? តត្ថ យក្ខោតិ សត្តោ. សាមញ្ញជោតនា ច នាម យស្មា បុថុអត្ថវិសយា, តស្មា ‘‘យេ នំ ទទន្តិ សទ្ធាយ, វិប្បសន្នេន ចេតសា. តមេវ អន្នំ ភជតី’’តិ វុត្តំ. តត្ថ ម-ការោ បទសន្ធិករោ, តេ ឯវាតិ អត្ថោ. ទាយកំ អបរិច្ចជនមេវ អនុគច្ឆតិ ចក្កំ វិយ កុព្ពរំ.

អន្នសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.