១០. ទុតិយបជ្ជុន្នធីតុសុត្តវណ្ណនា

៤០. ពុទ្ធញ្ច ធម្មញ្ច នមស្សមានាតិ ពុទ្ធសុពុទ្ធតំ ធម្មសុធម្មតញ្ច ញត្វា តទុភយំ នមស្សមានា. យស្មា ពុទ្ធេ ច ធម្មេ ច បសន្នោ សង្ឃេ ច បសន្នោ ឯវ ហោតិ តស្ស សុប្បដិបត្តិយា វិជាននតោ, តស្មា សោ អត្ថោ គាថាយ ច-សទ្ទសង្គហិតោតិ ទស្សេន្តោ ‘‘ច-សទ្ទេន សង្ឃញ្ចា’’តិ អាហ អត្ថវតិយោតិ លោកិយលោកុត្តរអត្ថសង្គហិតា លោកិយកុសលលោកុត្តរមគ្គសង្គណ្ហនតោ. យំ ធម្មំ សា អភាសីតិ យំ តុម្ហាកំ ធម្មំ បដិវិជ្ឈិត្វា ឋិតា, សា មហាកោកនទា អត្តនោ ពលានុរូបំ អភាសិ. ពហុនាតិ នានប្បការេន. បរិយាយេនាតិ ការណេន. តាទិសោតិ តថារូបោ តថាបដិវិទ្ធសច្ចោ អត្ថធម្មាទីសុ កុសលោ ឯកេកំ បទម្បិ ឧទាហរណហេតុនិគមនានិ នីហរន្តោ អាចិក្ខតិ ទេសេតិ បញ្ញបេតិ បឋបេតិ វិវរតិ វិភជតិ ឧត្តានីករោតិ. តេនាហ ‘‘អយំ ភគវា’’តិអាទិ. ឯតេន អតិវិយ វិត្ថារក្ខមោ សុគតធម្មោតិ ទស្សេតិ. បរិយាបុដន្តិ បរិវត្តិតំ. ឯវំ វិត្ថារក្ខមំ ធម្មំ យស្មា ទេវធីតា ‘‘សំខិត្តមត្ថំ លបយិស្សាមី’’តិ អវោច, តស្មា វុត្តំ ‘‘តស្សត្ថ’’ន្តិអាទិ.

ទុតិយបជ្ជុន្នធីតុសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

សតុល្លបកាយិកវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.