៦. តស្សបាបិយសិកាកថា

២០៧. អសុចីតិ ឯត្ថ នត្ថិ សុចីនិ កាយវចីកម្មានិ ឯតស្សាតិ អសុចីតិ វចនត្ថំ ទស្សេន្តោ អាហ ‘‘អសុចីហិ កាយវចីកម្មេហិ សមន្នាគតោ’’តិ. ឯសេវ នយោ អលជ្ជីតិ ឯត្ថាបិ. សានុវាទោតិ ឯត្ថ អនុវាទឧបវាទសទ្ទានំ បរិយាយត្តា វុត្តំ ‘‘សឧបវាទោ’’តិ. ឥតិ បញ្ចាតិ ឥមានិ បញ្ច អង្គានិ. ឯត្ថាតិ តស្សបាបិយសិកកម្មេ. ឥទន្តិ កម្មំ វុច្ចតីតិ សម្ពន្ធោ. ហីតិ វិត្ថារោ. យោ បុគ្គលោ បាបិយោតិ យោជនា. បាបុស្សន្នតាយាតិ លាមកុស្សន្នតាយ. ឥមិនា អយញ្ច បាបោ អយញ្ច បាបោ, អយមិមេសំ វិសេសេន បាបោតិ បាបិយោតិ ច បាបានំ អតិសយេន បាបោតិ បាបិយោតិ ច វចនត្ថោ ទស្សិតោ. តស្សាតិ បុគ្គលស្ស. ឥមិនា តស្ស បាបិយស្ស កត្តព្ពំ តស្សបាបិយសិកំ, តមេវ កម្មំ តស្សបាបិយសិកកម្មន្តិ វចនត្ថំ ទស្សេតិ. កេសុចិ បោត្ថកេសុ យការេ ទ្វេភាវោ អត្ថិ, សោ អយុត្តោយេវ. ‘‘យេភុយ្យសិកា’’តិ ឯត្ថ យការេ ទ្វេភាវស្ស ទស្សនតោ ឯត្ថាបិ ទ្វេភាវោ យុត្តោ ភវេយ្យាតិ លិខន្តីតិ ទដ្ឋព្ពំ.