១១. ឯកាទសមសិក្ខាបទំ

១១៦៧. ឯកាទសមេ តត្ថាតិ ‘‘បារិវាសិយឆន្ទទានេនា’’តិ វចនេ. អញ្ញត្រាតិ អញ្ញំ ឋានំ.

ឯកំ អជ្ឈេសន្តីតិ ឯកំ ភិក្ខុំ ធម្មកថនត្ថាយ និយ្យោជេន្តិ. អញ្ញំ បនាតិ ឧបោសថិកតោ អញ្ញំ បន.

តត្រាតិ តេសុ ភិក្ខូសុ. សុភាសុភំ នក្ខត្តំ បឋតីតិ នក្ខត្តបាឋកោ. ទារុណន្តិ កក្ខឡំ. តេតិ ភិក្ខូ. តស្សាតិ នក្ខត្តបាឋកស្ស ភិក្ខុស្ស. ‘‘នក្ខត្តំ បដិមានេន្តំ, អត្ថោ ពាលំ ឧបច្ចគា’’តិជាតកបាឡិ (ជា. ១.១.៤៩). អយំ បនេត្ថ យោជនា – នក្ខត្តំ បដិមានេន្តំ ពាលំ អត្ថោ ហិតំ ឧបច្ចគា ឧបសមីបេ អតិក្កមិត្វា អគាតិ. ឯកាទសមំ.