១៥. បរិក្ខារហារវិភង្គវណ្ណនា

៤៩. ‘‘ហិនោតី’’តិ បទស្ស អត្ថំ ទស្សេន្តោ ‘‘ការណភាវំ គច្ឆតី’’តិ អាហ អនេកត្ថត្តា ធាតូនំ. ឯតីតិ អាគច្ឆតិ, ឧប្បជ្ជតីតិ អត្ថោ.

អវិជ្ជាយបិ ហេតុភាវេតិ ឯត្ថ អវិជ្ជា អនន្តរាយ អវិជ្ជាយ អនន្តរសមនន្តរូបនិស្សយនត្ថិវិគតាសេវនបច្ចយេហិ, អនន្តរាយ បន សហជាតាយ សហជាតអញ្ញមញ្ញនិស្សយសម្បយុត្តអត្ថិអវិគតហេតុបច្ចយេហិ, អសហជាតាយ ឧបនិស្សយកោដិយា ឯវ បច្ចយោ ហោតីតិ វេទិតព្ពំ. អត្តនោ ផលំ ករោតីតិ ការណន្តិ អាហ ‘‘ការណភាវោ ច ផលាបេក្ខាយា’’តិ.

និព្ពត្តិអត្ថោ ផលត្ថោ ផលសង្ខាតោ អត្ថោ.

យោ សភាវោតិ បុញ្ញាទិអភិសង្ខារានំ យោ អភិសង្ខរណសភាវោ, សោ ហេតុ. សេសបទេសូតិ វិញ្ញាណាទិបទេសុ. យថាវុត្តប្បភេទោតិ ‘‘អសាធារណលក្ខណោ ហេតូ’’តិអាទិនា វុត្តប្បភេទោ. យោ កោចិ បច្ចយោតិ ជនកាទិភេទំ យំ កិញ្ចិ ការណំ. អភិសង្ខរណតោតិ បច្ចក្ខតោ, បរម្បរាយ ច និព្ពត្តនតោ.

បរិក្ខារហារវិភង្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.