១០. អកប្បិយមំសនិទ្ទេសវណ្ណនា

១១៣-៤. មនុស្សហត្ថិអស្សានញ្ច …បេ… ឧរគស្ស ច យំ មំសញ្ច, យំ ឧទ្ទិស្សកតមំសញ្ច, អប្បដិវេក្ខិតំ យញ្ច មំសំ, តេសុ មំសេសូតិ ឯវំ យោជេត្វា អត្ថោ វេទិតព្ពោ. តត្ថ សីសគីវាតរង្គេន ចរន្តា អច្ឆវិសេសាវ តរច្ឆា. ឧរគស្សាតិ ឥមិនា សព្ពាបិ ទីឃជាតិ សង្គហិតា. ឧទ្ទិស្សកតមំសន្តិ ភិក្ខុំ ឧទ្ទិសិត្វា កតំ ឧទ្ទិស្សកតំ, តញ្ច តំ មំសញ្ច. ឯត្ថ ច មំស-គ្គហណេន មច្ឆានម្បិ គហណំ វេទិតព្ពំ ឧបលក្ខណវសេន, ច-សទ្ទេន វា. បញ្ចសុបិ សហធម្មិកេសុ យំ កិញ្ចិ ឧទ្ទិស្សកតំ សព្ពេសម្បិ ន កប្បតិ, តម្បិ អទិដ្ឋអសុតអបរិសង្កិតតាយ តិកោដិបរិសុទ្ធំ វដ្ដតិ. អប្បដិវេក្ខិតន្តិ អនុបបរិក្ខិតំ, អនាបុច្ឆិតន្តិ អត្ថោ. អាបត្តិភីរុកេន ហិ រូបំ សល្លក្ខេន្តេនាបិ បុច្ឆិត្វា បដិគ្គហេតព្ពំ បរិភុញ្ជិតព្ពញ្ច. មនុស្សានំ មំសេសុ ថុល្លច្ចយន្តិ យោជនា. ថូលោ អច្ចយោ ឯត្ថាតិ រស្សេ, ទ្វិត្តេ ច ថុល្លច្ចយំ. បារាជិកសង្ឃាទិសេសេហិ ឋបេត្វា ឥតោ អធិកំ វជ្ជំ នត្ថិ. សេសេសូតិ អវសេសេសុ ឯកាទសសុ.

១១៥. ឥទានិ មនុស្សាទីនំ អដ្ឋិអាទីនិបិ អកប្បិយានីតិ ទស្សេតុំ ‘‘អដ្ឋិបី’’តិអាទិមាហ. បិ-សទ្ទោ ‘‘លោហិត’’ន្តិអាទីសុបិ អនុវត្តេតព្ពោ. ឯសន្តិ មនុស្សាទីនំ ទសន្នំ. វសាសុ បន ឯកា មនុស្សវសា ន វដ្ដតិ. ខីរាទីសុ អកប្បិយំ នាម នត្ថិ. ឧទ្ទិស្សកតំយេវ សចិត្តកន្តិ យោជនា. សចិត្តកន្តិ ឧទ្ទិស្សកតភាវជាននចិត្តេន សហ វត្តតីតិ សចិត្តកំ. វត្ថុវីតិក្កមវិជាននចិត្តេន ហិ សចិត្តកត្តំ. ឯត្ថ ច សចិត្តកត្តំ អាបត្តិយា ឯវ, ន ច មំសស្ស, តថាបិ មំសសីសេន អាបត្តិ ឯវ វុត្តាតិ វិញ្ញាតព្ពន្តិ.

អកប្បិយមំសនិទ្ទេសវណ្ណនា និដ្ឋិតា.