៩. កម្មប្បដិពាហនសិក្ខាបទវណ្ណនា

អប្បមត្តកវិស្សជ្ជនកេន បន ចីវរំ ករោន្តស្ស សេនាសនក្ខន្ធកវណ្ណនាយំ (ចូឡវ. ៣២៨) វុត្តប្បភេទានិ សូចិអាទីនិ អនបលោកេត្វាបិ ទាតព្ពានិ. តតោ អតិរេកំ ទេន្តេន អបលោកនកម្មំ កាតព្ពំ. ឯវំ កតំ បន អបលោកនំ កម្មលក្ខណមេវាតិ អធិប្បាយោ. ឯវំ សព្ពត្ថ កម្មលក្ខណំ វេទិតព្ពំ. គាមសីមាវិហារេសុ ឱសារណាទីនិ សង្ឃកម្មានិយេវ ន វដ្ដន្តិ. វិស្សជ្ជិយវេភង្គិយានិ បន វដ្ដន្តិ. ‘‘សង្ឃស្ស សន្តក’’ន្តិ សាមញ្ញតោ អវត្វា ‘‘ឥមស្មិំ វិហារេ សង្ឃស្ស សន្តក’’ន្តិ អបលោកេតព្ពន្តិ ច, ‘‘សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន ទុក្ខវេទន’’ន្តិ បាឋោតិ ច លិខិតំ.

កម្មប្បដិពាហនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.