១១. ទុព្ពលសិក្ខាបទវណ្ណនា

អកប្បិយេន វាតិ សុវណ្ណរជតមយមញ្ចាទិនា. កប្បិយមញ្ចោ សម្បដិច្ឆិតព្ពោតិ ‘‘សង្ឃស្ស ទេមា’’តិ ទិន្នំ សន្ធាយ វុត្តំ, តេហិ បន ‘‘វិហារស្ស ទេមា’’តិ វុត្តេ សុវណ្ណរជតមយាទិអកប្បិយមញ្ចាបិ សម្បដិច្ឆិតព្ពាតិ ច, ‘‘អរញ្ជរោ ពហុឧទកគណ្ហនកោ’’តិ ច, ‘‘សង្ឃិកបអភោគេន វាតិ សចេ អារាមិកាទយោ បដិសាមេត្វា បដិទេន្តិ, បរិភុញ្ជិតុំ វដ្ដតី’’តិ ច, ‘‘កំសលោហាទិភាជនំ សង្ឃស្ស ទិន្នម្បិ បារិហារិយំ ន វដ្ដតី’’តិ (ចូឡវ. អដ្ឋ. ៣២១) សមន្តបាសាទិកាយំ វុត្តត្តា អត្តនោ ហត្ថេន គហេត្វា បដិសាមិតុំ ន លភតីតិ ច, ‘‘វេធកោ កាយពន្ធនស្សាតិ វទន្តី’’តិ ច, ‘‘ហិង្គុ ហិង្គុលិហរិតាលមនោសិលា អញ្ជនានី’’តិ បាឋោតិ ច, ‘‘ទារុមយោ វា…បេ… អបាទកោបិ សមុគ្គោ’’តិ បាឋោតិ ច, ‘‘ទារុមយោ តុម្ពោតិ ទារុមយោ ឧទកតុម្ពោ’’តិ ច, ‘‘ថម្ភតុលាសោបានផលកាទីសូ’’តិ ច លិខិតំ.

ទុព្ពលសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.