៧. មហានាមសិក្ខាបទវណ្ណនា

បណីតភោជនសិក្ខាបទេ ‘‘មហានាមសិក្ខាបទេន ការេតព្ពោ’’តិ (កង្ខា. អដ្ឋ. បណីតភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា) យំ វុត្តំ, តស្សត្ថោ សង្ឃវសេន បវារិតេ ភេសជ្ជត្ថាយ សប្បិអាទិភេសជ្ជបញ្ចកំ វិញ្ញាបេតិ ចេ, ‘‘នភេសជ្ជេន ករណីយេន ភេសជ្ជំ វិញ្ញាបេតី’’តិ (បាចិ. ៣០៩) វចនេន បាចិត្តិយន្តិ (វជិរ. ដី. បាចិត្តិយ ៣១០) លិខិតំ. ‘‘តយា ឥមិនាវ បវារិតម្ហា, អម្ហាកញ្ច ឥមិនា ច ឥមិនា ច អត្ថោ’’តិ យថាភូតំ អាចិក្ខិត្វា វិញ្ញាបេតុំ គិលានោវ លភតិ, ន ឥតរោតិ ច, ‘‘អញ្ញស្ស អត្ថាយា’’តិ អស្ស ញាតកប្បវារិតេ, អត្តនោ វា ញាតកប្បវារិតេតិ អត្ថោតិ ច, ‘‘អបរិយន្តប្បវារណាយ បវារិតេ’’តិ សង្ឃវសេន, បុគ្គលវសេន ច បវារេត្វា ទាយកា. តស្មា ‘‘សង្ឃប្បវារណតា’’តិ វត្វា ‘‘បុគ្គលប្បវារណតា’’តិ ន វុត្តន្តិ ច, ‘‘បរិយន្តាតិក្កមោ’’តិ វចនេន គិលានោ គហិតោ, តស្មា ‘‘គិលានាគិលានតា’’តិ ន វុត្តំ. ឯវំ សន្តេបិ ‘‘សង្ឃប្បវារណាយ បវារណតា’’តិ បាឋោតិ ច លិខិតំ, វីមំសិតព្ពំ.

មហានាមសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.