៥. និសីទនសិក្ខាបទវណ្ណនា

កស្មា បនេត្ថ ‘‘សន្ថតំ បន ភិក្ខុនា’’តិ សិក្ខាបទំ អបញ្ញបេត្វា ‘‘និសីទនសន្ថត’’ន្តិ បញ្ញត្តំ, ននុ ឯត្ថ ការណេន ភវិតព្ពន្តិ? អត្ថិ ការណំ, ចីវរសញ្ញិតាយ សន្ថតានំ ឧជ្ឈិតត្តា តេសំ អចីវរភាវទស្សនត្ថំ តថា បញ្ញត្តំ ភគវតាតិ វុត្តំ ហោតិ. តស្មា តេ ភិក្ខូ តេចីវរិកធុតង្គភេទភយា សន្ថតេ ចតុត្ថចីវរសញ្ញិតាយ សន្ថតានិ ឧជ្ឈិត្វា តេរស ធុតង្គានិ សមាទយិំសុ, ភគវា ច តេសំ សន្ថតំ អនុជានិ. តតោ តេសំ ភិក្ខូនំ ឯវំ ហោតិ ‘‘និសីទនចីវរសណ្ឋានម្បេតំ និសីទនសន្ថតំ នោ ភគវតា អនុញ្ញាតំ ចតុត្ថចីវរភាវេន, បគេវ កតសន្ថតំ វា’’តិ. តតោ ‘‘សន្ថតេ តេសំ ចីវរសញ្ញិតា ន ភវិស្សតី’’តិ តទត្ថំ ភគវតា ‘‘សន្ថត’’ន្តិ អបញ្ញបេត្វា ‘‘និសីទនសន្ថត’’ន្តិ បញ្ញត្តន្តិ អធិប្បាយោ. ឥមេសុ បន បញ្ចសុ សន្ថតេសុ បុរិមានិ តីណិ វិនយកម្មំ កត្វា បដិលភិត្វាបិ បរិភុញ្ជិតុំ ន វដ្ដន្តិ អកប្បិយត្តា, បច្ឆិមានិ ទ្វេ វដ្ដន្តីតិ (វជិរ. ដី. បារាជិក ៥៦៦-៥៦៧) លិខិតំ. កថំ បញ្ញាយតីតិ ចេ? ‘‘អនាបត្តិ អញ្ញេន កតំ បដិលភិត្វា បរិភុញ្ជតី’’តិ (បារា. ៥៧០) វចនតោតិ វេទិតព្ពំ.

និសីទនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.