៤. ឆព្ពស្សសិក្ខាបទវណ្ណនា

‘‘ឱរេន ចេ ឆន្នំ វស្សាន’’ន្តិ វុត្តត្តា ឆព្ពស្សេ បរិបុណ្ណេ កាតុំ វដ្ដតីតិ និដ្ឋានទិវសតោ បដ្ឋាយ ឆន្នំ វស្សានំ បរិច្ឆេទោ វេទិតព្ពោ. យានិ បនេត្ថ អតិរេកឆព្ពស្សវសេន វា សម្មុតិវសេន វា កតានិ, សព្ពានិ តានិ ឯកតោ បរិភុញ្ជិតុំ វដ្ដន្តីតិ. គិលានស្ស ច ឯកំ នប្បហោតីតិ អនេកម្បិ វដ្ដតិ. យតោ បដ្ឋាយ រោគស្ស មន្ទតាយ សន្ថតំ អាទាយ គន្តុំ សក្កោតិ, តតោ បដ្ឋាយ សម្មុតិ វា រោគោ វា ន រក្ខតីតិ ឯកេ. អបិច ឆវស្សពុទ្ធនិម្មលំ សិក្ខាបទំ វិចារេតុំ គម្ភីរត្តា. តស្មា ឆវស្សេ កម្មំ កតន្តិ.

ឆព្ពស្សសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.