១. សញ្ចិច្ចសិក្ខាបទវណ្ណនា

បាចិត្តិយន្តិ អន្តមសោ មញ្ចបីឋំ សោធេន្តោ មង្គុលពីជកេបិ បាណសញ្ញី និក្ការុណិកតាយ តំ ភិន្ទន្តោ អបនេតិ (បាចិ. អដ្ឋ. ៣៨២), បាចិត្តិយំ. តេនាហ ‘‘តំ ខុទ្ទកម្បី’’តិអាទិ. ឧបក្កមមហន្តតាយ អកុសលំ មហន្តំ ហោតីតិ ពហុក្ខត្តុំ បវត្តជវនេហិ លទ្ធាសេវនាយ សន្និដ្ឋាបកចេតនាយ វសេន បយោគស្ស មហន្តត្តា អកុសលំ មហន្តំ ហោតិ, មហាសាវជ្ជំ ហោតីតិ អធិប្បាយោ.

សញ្ចិច្ចសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.