៤. អាមិសសិក្ខាបទវណ្ណនា

តណ្ហាទិដ្ឋីហិ អាមសិតព្ពតោ អាមិសំ, ចីវរាទិ, អាមិសមេវ ហេតុ អាមិសហេតុ. តេនាហ ‘‘ចីវរាទីនំ អញ្ញតរហេតូ’’តិ. អាទិសទ្ទេន បិណ្ឌបាតសេនាសនគិលានបច្ចយសក្ការគរុការមាននវន្ទនបូជនានំ គហណំ. អវណ្ណកាមតាយាតិ អយសកាមតាយេវ.

ធម្មកម្មេតិអាទីសុ ភិក្ខុនោវាទសម្មុតិកម្មំ ‘‘កម្ម’’ន្តិ វេទិតព្ពំ. តត្ថ តិកបាចិត្តិយន្តិ ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញិវេមតិកអធម្មកម្មសញ្ញីនំ វសេន តីណិ បាចិត្តិយានិ. តថេវ អធម្មកម្មេ តិកទុក្កដំ វេទិតព្ពំ. អសម្មតន្តិ សម្មតេន វា សង្ឃេន វា ភារំ កត្វា ឋបិតំ ឧបសម្បន្នំ. ននុ ឱវាទសម្មុតិ ឧបសម្បន្នស្សេវ ទីយតិ, ន សាមណេរស្សាតិ អាហ ‘‘តត្ថា’’តិអាទិ. សម្មតេន វា សង្ឃេន វា ឋបិតោ បន ពហុស្សុតោ សាមណេរោ ‘‘អសម្មតោ’’តិ វេទិតព្ពោ. បកតិយា ចីវរាទិហេតុ ឱវទន្តំ បន ឯវំ ភណន្តស្សាតិ បកតិយា ចីវរាទិហេតុ ឱវទន្តំ ‘‘ឯស ចីវរាទិហេតុ ឱវទតី’’តិ សញ្ញាយ ឯវំ ភណន្តស្ស. ‘‘ន ចីវរាទិហេតុ ឱវទតី’’តិ សញ្ញាយ បន ឯវំ ភណន្តស្ស ទុក្កដំ. អនាមិសន្តរតាតិ អាមិសចិត្តាភាវោ, ‘‘អាមិសហេតុ ឱវទិស្សាមី’’តិ ឯវំ បវត្តអជ្ឈាសយាភាវោតិ អត្ថោ. ចិត្តបរិយាយោ ហេត្ថ អន្តរសទ្ទោ ‘‘យស្សន្តរតោ ន សន្តិ កោបា’’តិអាទីសុ (ឧទា. ២០) វិយ.

អាមិសសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.