៦. អនុបខជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា

‘‘ជាន’’ន្តិ វុត្តេ ‘‘អនុដ្ឋាបនីយោ ‘អយ’ន្តិ ជានន្តោ’’តិ អយំ វិសេសោ កុតោ លព្ភតីតិ អាហ ‘‘តេនេវស្សា’’តិអាទិ. ននុ បទភាជនេបិ វុឌ្ឍភាវាទិជាននមេវ វុត្តំ, ន តុ អនុដ្ឋាបនីយភាវន្តិ អនុយោគំ សន្ធាយាហ ‘‘វុឌ្ឍោ ហី’’តិអាទិ. ពហូបការតន្តិ ‘‘ភណ្ឌាគារិកត្តាទិពហុឧបការភាវំ’’. ន កេវលំ ឥទមេវាតិ អាហ ‘‘គុណវិសិដ្ឋតញ្ចា’’តិអាទិ, តេន ពហូបការត្តេបិ គុណវិសិដ្ឋត្តាភាវេ, គុណវិសិដ្ឋត្តេបិ ពហូបការត្តាភាវេ ទាតុំ ន វដ្ដតីតិ ទស្សេតិ. ‘‘ភណ្ឌាគារិកស្ស ពហូបការតំ, ធម្មកថិកាទីនំ គុណវិសិដ្ឋតញ្ច សល្លក្ខេត្វា’’តិ (សារត្ថ. ដី. បាចិត្តិយ ៣.១១៩-១២១) កេចិ. ធុវវាសត្ថាយាតិ និច្ចវាសត្ថាយ. សម្មន្និត្វាតិ អបលោកនេន កម្មេន សម្មន្និត្វា. កាមញ្ចេត្ថ គិលានស្សាបិ សង្ឃោយេវ អនុច្ឆវិកំ សេនាសនំ ទេតិ, គិលានោ បន អបលោកេត្វា សង្ឃេន អទិន្នសេនាសនោបិ ន បីឡេតព្ពោ អនុកម្បិតព្ពោតិ ទស្សេតុំ វិសុំ វុត្តោ.

សមន្តា ទិយឌ្ឍោ ហត្ថោតិ មជ្ឈេ បញ្ញត្តំ មញ្ចបីឋំ សន្ធាយ វុត្តំ. ឯកបស្សេន ចេ បហោនកទិសា ទិស្សតិ, តតោ គហេតព្ពំ. បាទធោវនបាសាណតោតិ ទ្វារេ និក្ខិត្តបាទធោវនបាសាណតោ. និសីទន្តស្ស វា និបជ្ជន្តស្ស វា បាចិត្តិយន្តិ ឯត្ថ និសីទនមត្តេន, និបជ្ជនមត្តេនេវ វា បាចិត្តិយំ. បុនប្បុនំ ករោន្តស្សាតិ ឧដ្ឋាយុដ្ឋាយ និសីទតោ វា និបជ្ជតោ វា.

សង្ឃិកេ សង្ឃិកសញ្ញិវេមតិកបុគ្គលិកសញ្ញីនំ វសេន តិកបាចិត្តិយំ វេទិតព្ពំ. តិកទុក្កដំ បន បុគ្គលិកេ សង្ឃិកសញ្ញិវេមតិកអញ្ញបុគ្គលិកសញ្ញីនំ វសេន. វិហារស្ស ឧបចារេតិ តស្ស ពហិ អាសន្នប្បទេសេ.

អនុបខជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.