៩. ទុតិយឧច្ចារឆឌ្ឌនសិក្ខាបទវណ្ណនា

ភិក្ខុនិយាបីតិ បិ-សទ្ទេន ភិក្ខុំ សមុច្ចិនោតិ. អនិក្ខិត្តពីជេសុ (បាចិ. អដ្ឋ. ៨៣០) បន ខេត្តេសុ កោណាទីសុ វា អសញ្ជាតរោបិមេសុ ខេត្តមរិយាទាទីសុ វា ឆឌ្ឌេតុំ វដ្ដតិ. មនុស្សានំ កចវរឆឌ្ឌនដ្ឋានេបិ វដ្ដតិយេវ. ឆឌ្ឌិតខេត្តេតិ មនុស្សេសុ សស្សំ ឧទ្ធរិត្វា គតេសុ ឆឌ្ឌិតខេត្តំ នាម ហោតិ, តត្ថ វដ្ដតិ. យត្ថ បន ‘‘លាយិតម្បិ បុព្ពណ្ណាទិ បុន ឧដ្ឋហិស្សតី’’តិ រក្ខន្តិ, តត្ថ យថាវត្ថុកមេវ. សាមិកេ អបលោកេត្វាតិ ឯត្ថ ខេត្តបាលកា, អារាមាទិគោបកា ច សាមិកាវ. ឥមិនា ច សង្ឃសន្តកេ ភិក្ខុស្ស ឆឌ្ឌេតុំ វដ្ដតិ សង្ឃបរិយាបន្នត្តា, ន ភិក្ខុនីនំ. ភិក្ខុនីនំ បន អត្តនោ សន្តកេ ភិក្ខុសន្តកេ វុត្តនយេនេវ វដ្ដតីតិ ទស្សេតិ, ឯវំ សន្តេបិ សារុប្បវសេន កាតព្ពំ.

ទុតិយឧច្ចារឆឌ្ឌនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.