៦. វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកាសិក្ខាបទវណ្ណនា

បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នន្តិ ភិក្ខូហិ សាធារណានំ ចតុន្នំ, អសាធារណានំ ចតុន្នញ្ចាតិ អដ្ឋន្នមញ្ញតរំ អជ្ឈាបន្នំ. ឥទញ្ច បារាជិកំ (បាចិ. អដ្ឋ. ៦៦៦) បច្ឆា បញ្ញត្តំ, សង្គីតិការកាចរិយេហិ បន បុរិមេន សទ្ធិំ យុគឡំ កត្វា ឥមស្មិំ ឱកាសេ ឋបិតន្តិ វេទិតព្ពំ. ‘‘អដ្ឋន្នំ បារាជិកានំ អញ្ញតរ’’ន្តិ (បាចិ. ៦៦៦) វចនតោ បន វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកំ យា បដិច្ឆាទេតិ, សាបិ វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា ឯវាតិ ទដ្ឋព្ពំ. កិញ្ចាបិ វជ្ជប្បដិច្ឆាទនំ បេមវសេន ហោតិ, តថាបិ សិក្ខាបទវីតិក្កមចិត្តំ ទោមនស្សមេវ ហោតីតិ កត្វា ទុក្ខវេទនំ ហោតីតិ ‘‘តត្រ ហិ បាចិត្តិយំ…បេ… សេសំ តាទិសមេវា’’តិ វុត្តំ.

វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកាសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.