៧. ឧក្ខិត្តានុវត្តិកាសិក្ខាបទវណ្ណនា

សត្ថុសាសនេនាតិ ញត្តិសម្បទាយ ចេវ អនុស្សាវនសម្បទាយ ច. ឥធ បន ចោទនាសារណាបុព្ពកមេវ ញត្តិអនុស្សាវនំ សត្ថុសាសនន្តិ អាហ ‘‘ឥធាបី’’តិអាទិ. ករណន្តិ ញត្តិដ្ឋបនញ្ចេវ អនុស្សាវនាវចនញ្ច. អនាទរន្តិ បុគ្គលេ ចេវ ធម្មេ ច អាទរវិរហិតំ. តេនាហ ‘‘យេនា’’តិអាទិ. តត្ថ បរិយាបន្នគណេ វាតិ តស្មិំ សង្ឃេ បរិយាបន្នេ សម្ពហុលបុគ្គលសង្ខាតេ គណេ វា. ‘‘សម្មាវត្តនាយ អវត្តមានន្តិ អត្ថោ’’តិ ឥមិនា អធិប្បាយត្ថោ វុត្តោ. ឯកកម្មាទិកេតិ ឯកកម្មឯកុទ្ទេសសមសិក្ខាតាយ. សហ អយនភាវេនាតិ សហ វត្តនភាវេន. សមានោ សំវាសោ ឯតេសន្តិ សមានសំវាសកា.

ឥទានិ យេន សំវាសេន តេ ‘‘សមានសំវាសកា’’តិ (បាចិ. អដ្ឋ. ៦៦៩) វុត្តា, សោ សំវាសោ តស្ស ឧក្ខិត្តកស្ស តេហិ សទ្ធិំ នត្ថិ, យេហិ ច សទ្ធិំ តស្ស សោ សំវាសោ នត្ថិ, ន តេន តេ ភិក្ខូ អត្តនោ សហាយា កតា ហោន្តិ, តស្មា សោ អកតសហាយោ នាមាតិ ឥមមត្ថំ ទស្សេតុំ ‘‘យស្ស បនា’’តិអាទិ វុត្តំ. ឯវំ បទវណ្ណនំ កត្វា ឥទានិ អត្ថមត្តំ ទស្សេតុំ ‘‘សមានសំវាសកភាវំ អនុបគតន្តិ អត្ថោ’’តិ វុត្តំ. កិំ តំ អនុវត្តនន្តិ កស្សចិ អាសង្កា សិយាតិ តំ សរូបតោ ទស្សេន្តោ ‘‘យំទិដ្ឋិកោ សោ ហោតី’’តិអាទិមាហ. តត្ថ សោតិ យោ ឧក្ខិត្តកោ, សោ.

ឧក្ខិត្តានុវត្តិកាសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.