៨. ឧបស្សុតិសិក្ខាបទវណ្ណនា

អដ្ឋមេ វិវាទាបន្នានន្តិ ភណ្ឌនកលហេហិ វិវឌ្ឍិតំ វិវាទាធិករណំ អាបន្នានំ. ឧបស្សុតិន្តិ សុតិសមីបំ, យត្ថ ឋត្វា សក្កា ហោតិ តេសំ វចនំ សោតុំ, តត្ថ តិដ្ឋេយ្យាតិ អត្ថោ. ‘‘តត្ថ សោស្សាមី’’តិ ចោទេតុកាមតាយ គច្ឆតោ បទេ បទេ ទុក្កដំ, តុរិតគមនេបិ ឱហីយមានេបិ ឯសេវ នយោ. យត្ថ បន ឋិតោ សុណាតិ, តត្ថ ឋិតស្ស បាចិត្តិយំ, អត្តនោ ឋិតោកាសំ អាគន្ត្វា តេសុ មន្តយមានេសុបិ ឧក្កាសិត្វា, ‘‘អហំ ឯត្ថា’’តិ វា វត្វា ជានាបេតព្ពំ, ឯវំ អករោន្តស្សាបិ សវនេ បាចិត្តិយមេវ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយេ អារព្ភ ឧបស្សុតិដ្ឋានវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អនុបសម្បន្នេ តិកទុក្កដំ, ‘‘ឥមេសំ សុត្វា ឱរមិស្សាមិ វិរមិស្សាមិ វូបសមិស្សាមិ អត្តានំ បរិមោចេស្សាមី’’តិ (បាចិ. ៤៧៣) គច្ឆតោ, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ឧបសម្បន្នតា, ចោទនាធិប្បាយោ, សវនន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. ថេយ្យសត្ថសមុដ្ឋានំ ឥទំ បន សិយា កិរិយំ, សិយា អកិរិយំ, សញ្ញាវិមោក្ខំ, សចិត្តកំ, លោកវជ្ជំ, កាយកម្មំ, វចីកម្មំ, អកុសលចិត្តំ, ទុក្ខវេទនន្តិ.

ឧបស្សុតិសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.