១. សហធម្មិកសិក្ខាបទវណ្ណនា

សហធម្មិកវគ្គស្ស បឋមេ សហធម្មិកំ វុច្ចមានោតិ ឥមស្សត្ថោ ទុព្ពចសិក្ខាបទេ វុត្តោ. ឯតស្មិំ សិក្ខាបទេតិ ឯតស្មិំ សិក្ខាបទេ យំ វុត្តំ, តំ ន តាវ សិក្ខិស្សាមីតិ អត្ថោ. បាចិត្តិយន្តិ ឯត្ថ បន អនាទរិយភយា លេសេន ឯវំ វទន្តស្ស វាចាយ វាចាយ បាចិត្តិយំ វេទិតព្ពំ. សិក្ខមានេនាតិ ឱវាទំ សិរសា សម្បដិច្ឆិត្វា សិក្ខិតុកាមេនេវ ហុត្វា. អញ្ញាតព្ពន្តិ អាជានិតព្ពំ. បរិបុច្ឆិតព្ពន្តិ ‘‘ឥមស្ស កោ អត្ថោ’’តិ បរិបុច្ឆិតព្ពំ. បរិបញ្ហិតព្ពន្តិ ចិន្តេតព្ពំ តុលយិតព្ពំ.

កោសម្ពិយំ ឆន្នត្ថេរំ អារព្ភ ឯវំ ភណនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អនុបសម្បន្នេ តិកទុក្កដំ, ឧភោហិបិ ‘‘ឥទំ ន សល្លេខាយា’’តិអាទិនា (បាចិ. ៤៣៦) នយេនេវ អប្បញ្ញត្តេន វុច្ចមានស្សាបិ ឯវំ វទតោ ទុក្កដមេវ. ‘‘ជានិស្សាមិ សិក្ខិស្សាមី’’តិ ភណន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ឧបសម្បន្នស្ស បញ្ញត្តេន វចនំ, អសិក្ខិតុកាមតាយ ឯវំ វចនន្តិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន ទុក្ខវេទនន្តិ.

សហធម្មិកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.