២. វិលេខនសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទុតិយេ ឧទ្ទិស្សមានេតិ អាចរិយេន អន្តេវាសិកស្ស វុច្ចមានេ វា សជ្ឈាយវសេន បរិវត្តិយមានេ វា. ខុទ្ទានុខុទ្ទកេហីតិ ខុទ្ទកេហិ ច អនុខុទ្ទកេហិ ច. យាវទេវាតិ តេសំ សំវត្តនមរិយាទបរិច្ឆេទវចនំ. ឥទំ វុត្តំ ហោតិ – ឯតានិ ហិ យេ ឧទ្ទិសន្តិ វា ឧទ្ទិសាបេន្តិ វា សជ្ឈាយន្តិ វា, តេសំ តាវ សំវត្តន្តិ, យាវ ‘‘កប្បតិ នុ ខោ, ន កប្បតិ នុ ខោ’’តិ កុក្កុច្ចវិប្បដិសារោ, វិហេសា, វិចិកិច្ឆា មនោវិលេខា ច ឧប្បជ្ជន្តិយេវ. អថ វា យាវទេវាតិ អតិសយវវត្ថាបនំ. តស្ស ‘សំវត្តន្តី’តិឥមិនា សម្ពន្ធោ, កុក្កុច្ចាយ វិហេសាយ វិលេខាយ អតិវិយ សំវត្តន្តិយេវាតិ វុត្តំ ហោតិ. សិក្ខាបទវិវណ្ណកេតិ ឯវំ សិក្ខាបទានំ វិវណ្ណកេ គរហណេ បាចិត្តិយំ ហោតីតិ អត្ថោ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយេ អារព្ភ វិនយវិវណ្ណនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អនុបសម្បន្នស្ស វិវណ្ណនេ តិកទុក្កដំ, ឧភិន្នម្បិ អញ្ញធម្មវិវណ្ណនេ ទុក្កដមេវ. ន វិវណ្ណេតុកាមស្ស, ‘‘ឥង្ឃ តាវ សុត្តន្តេ វា គាថាយោ វា អភិធម្មំ វា បរិយាបុណស្សុ, បច្ឆាបិ វិនយំ បរិយាបុណិស្សសី’’តិ ភណតោ, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. គរហិតុកាមតា ច, ឧបសម្បន្នស្ស សន្តិកេ សិក្ខាបទវិវណ្ណនញ្ចាតិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន ទុក្ខវេទនន្តិ.

វិលេខនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.