៨. អរិដ្ឋសិក្ខាបទវណ្ណនា

អដ្ឋមេ សគ្គមោក្ខានំ អន្តរាយំ ករោន្តីតិ អន្តរាយិកា, តេ កម្មកិលេសវិបាកឧបវាទបញ្ញត្តិវីតិក្កមនវសេន បញ្ចវិធា. តេសុ មុទុកានំ អត្ថរណាទីនំ ផស្សោ វិយ ឥត្ថិសម្ផស្សោបិ វដ្ដតីតិ មេថុនវីតិក្កមនេ ទោសំ អទិស្វា បញ្ញត្តិវីតិក្កមន្តរាយិកេ សន្ធាយ ‘‘យេមេ អន្តរាយិកា ធម្មា វុត្តា ភគវតា, តេ បដិសេវតោ នាលំ អន្តរាយាយា’’តិ វុត្តំ. អនេកបរិយាយេនាតិ ‘‘អដ្ឋិកង្កលូបមា កាមា’’តិអាទីហិ (ម. និ. ២.៤២; បាចិ. ៤១៧; ចូឡនិ. ខគ្គវិសាណសុត្តនិទ្ទេស ១៤៧) នេកេហិ ការណេហិ. សោ ភិក្ខុ ភិក្ខូហីតិ យេ បស្សន្តិ វា សុណន្តិ វា, តេហិ តិក្ខត្តុំ ឯវំ វត្តព្ពោ ‘‘មា អាយស្មា ឯវំ អវច…បេ… អលញ្ច បន តេ បដិសេវតោ អន្តរាយាយា’’តិ. ឯវំ វុត្តេ អប្បដិនិស្សជ្ជន្តស្ស ទុក្កដំ, សុត្វា អវទន្តានម្បិ ទុក្កដំ. បុន សង្ឃមជ្ឈម្បិ អាកឌ្ឍិត្វា តថេវ វត្តព្ពោ, តត្រាបិ តស្ស អប្បដិនិស្សជ្ជនេ, ឥតរេសញ្ច អវចនេ ទុក្កដមេវ. ឯវម្បិ អប្បដិនិស្សជ្ជន្តោ បុន ញត្តិចតុត្ថេន កម្មេន យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្ពោ, អថស្ស អប្បដិនិស្សជ្ជតោ បុន ញត្តិយា ច ទ្វីហិ ច កម្មវាចាហិ ទុក្កដំ, កម្មវាចាបរិយោសានេ បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ អរិដ្ឋំ អារព្ភ បាបិកាយ ទិដ្ឋិយា អប្បដិនិស្សជ្ជនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អធម្មកម្មេ តិកទុក្កដំ. អសមនុភាសិយមានស្ស, បដិនិស្សជ្ជន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ធម្មកម្មតា, សមនុភាសនា, អប្បដិនិស្សជ្ជនន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ សមនុភាសនសទិសានេវាតិ.

អរិដ្ឋសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.