៩. ឧក្ខិត្តសម្ភោគសិក្ខាបទវណ្ណនា

នវមេ តថាវាទិនាតិ ‘‘តថាហំ ភគវតា ធម្ម’’ន្តិអាទិវាទិនា. អកតានុធម្មេនាតិ អនុធម្មោ វុច្ចតិ អាបត្តិយា អទស្សនេ វា អប្បដិកម្មេ វា បាបិកាយ ទិដ្ឋិយា អប្បដិនិស្សគ្គេ វា ធម្មេន វិនយេន ឧក្ខិត្តកស្ស អនុលោមវត្តំ ទិស្វា កតឱសារណា, សោ ឱសារណសង្ខាតោ អនុធម្មោ យស្ស ន កតោ, អយំ អកតានុធម្មោ នាម, តាទិសេន សទ្ធិន្តិ អត្ថោ. សម្ភុញ្ជេយ្យ វាតិ អាមិសសម្ភោគំ វា ធម្មសម្ភោគំ វា ករេយ្យ. សំវសេយ្យ វាតិ ឧបោសថាទិកំ សង្ឃកម្មំ ករេយ្យ. សហ វា សេយ្យំ កប្បេយ្យាតិ នានូបចារេបិ ឯកច្ឆន្នេ និបជ្ជេយ្យ. តត្ថ អាមិសបរិភោគេ ឯកប្បយោគេន ពហូបិ ទទតោ វា គណ្ហតោ វា ឯកំ បាចិត្តិយំ, វិច្ឆិន្ទនេ សតិ បយោគេ បយោគេ បាចិត្តិយំ. ធម្មសម្ភោគេ បទាទីហិ ឧទ្ទិសន្តស្ស វា ឧទ្ទិសាបេន្តស្ស វា បទសោធម្មេ វុត្តនយេន, សំវាសេ កម្មបរិយោសានវសេន, សហសេយ្យាយ ឯកស្មិំ និបន្នេ ឥតរស្ស និបជ្ជនប្បយោគវសេន អាបត្តិបរិច្ឆេទោ វេទិតព្ពោ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយេ អារព្ភ អរិដ្ឋេន ភិក្ខុនា សទ្ធិំ សម្ភុញ្ជនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, ឧក្ខិត្តកេ វេមតិកស្ស, អនុក្ខិត្តកេ ឧក្ខិត្តកសញ្ញិនោ ចេវ វេមតិកស្ស ច ទុក្កដំ. ឧភោសុ អនុក្ខិត្តកសញ្ញិស្ស, ‘‘ឱសារិតោ’’តិ វា ‘‘តំ ទិដ្ឋិំ បដិនិស្សដ្ឋោ’’តិ វា ជានន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. អកតានុធម្មតា, ជាននា, សម្ភោគាទិករណន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន បណ្ណត្តិវជ្ជំ, តិចិត្តំ, តិវេទនន្តិ.

ឧក្ខិត្តសម្ភោគសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.