៤. ទុដ្ឋុល្លសិក្ខាបទវណ្ណនា

ចតុត្ថេ ទុដ្ឋុល្លន្តិ សង្ឃាទិសេសំ អធិប្បេតំ, តំ យេន កេនចិ ឧបាយេន ញត្វា បដិច្ឆាទេន្តស្ស បាចិត្តិយំ. សចេបិ ‘‘ន ទានិ នំ កស្សចិ ភិក្ខុនោ អារោចេស្សាមី’’តិ ធុរំ និក្ខិបិត្វា បច្ឆា អារោចេតិ, បាចិត្តិយំ, អាបជ្ជិត្វាវ អារោចេស្សតិ. សចេ បន ឯវំ ធុរំ និក្ខិបិត្វា បដិច្ឆាទនត្ថមេវ អញ្ញស្ស អារោចេតិ, សោបិ អញ្ញស្សាតិ ឯតេនុបាយេន សមណសតម្បិ អាបជ្ជតិយេវ តាវ, យាវ កោដិ ន ឆិជ្ជតិ. កថំ បន កោដិ ឆិជ្ជតិ? សចេ ហិ អាបន្នោ ឯកស្ស អារោចេតិ, សោបិ អញ្ញស្ស អារោចេតិ, សោ និវត្តិត្វា យេនស្ស អារោចិតំ, តស្សេវ អារោចេតិ, ឯវំ តតិយេន បុគ្គលេន ទុតិយស្ស អារោចិតេ កោដិ ឆិន្នា ហោតិ.

សាវត្ថិយំ អញ្ញតរំ ភិក្ខុំ អារព្ភ ទុដ្ឋុល្លាបត្តិបដិច្ឆាទនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, អសាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, ទុដ្ឋុល្លាយ អាបត្តិយា អាទិបទេ បាចិត្តិយំ, ឥតរេសុ ទ្វីសុ ទុក្កដំ, អទុដ្ឋុល្លាយ តិកទុក្កដំ, អនុបសម្បន្នស្ស ទុដ្ឋុល្លេ វា អទុដ្ឋុល្លេ វា អជ្ឈាចារេ ទុក្កដមេវ. ‘‘សង្ឃស្ស ភណ្ឌនាទីនិ ភវិស្សន្តី’’តិ (បាចិ. ៤០១) វា ‘‘អយំ កក្ខឡោ ផរុសោ ជីវិតន្តរាយំ វា ព្រហ្មចរិយន្តរាយំ វា ករិស្សតី’’តិ វា អនារោចេន្តស្ស, បតិរូបំ ភិក្ខុំ អបស្សតោ, ន ឆាទេតុកាមស្ស, ‘‘បញ្ញាយិស្សតិ សកេន កម្មេនា’’តិ អនារោចេន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ឧបសម្បន្នស្ស ទុដ្ឋុល្លាបត្តិជាននំ, ‘‘បដិច្ឆាទេតុកាមតាយ នារោចេស្សាមី’’តិ ធុរនិក្ខេបោតិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ សមនុភាសនសអសានេវាតិ.

ទុដ្ឋុល្លសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.