៥. ឩនវីសតិវស្សសិក្ខាបទវណ្ណនា

បញ្ចមេ ឩនវីសតិវស្សន្តិ បដិសន្ធិគ្គហណតោ បដ្ឋាយ អបរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ. ឧបសម្បាទេយ្យាតិ ឧបជ្ឈាយោ ហុត្វា ឧបសម្បាទេយ្យ. សោ ច បុគ្គលោ អនុបសម្បន្នោតិ ជានន្តេនាបិ អជានន្តេនាបិ ឧបសម្បាទិតោ អនុបសម្បន្នោវ. សចេ បន សោ ទសវស្សច្ចយេន អញ្ញំ ឧបសម្បាទេតិ, តញ្ចេ មុញ្ចិត្វា គណោ បូរតិ, សូបសម្បន្នោ. សោបិ យាវ ន ជានាតិ, តាវ តស្ស នេវ សគ្គន្តរាយោ ន មោក្ខន្តរាយោ, ញត្វា បន បុន ឧបសម្បជ្ជិតព្ពំ. តេ ច ភិក្ខូ គារយ្ហាតិ ឋបេត្វា ឧបជ្ឈាយំ អវសេសា គារយ្ហា ហោន្តិ, សព្ពេ ទុក្កដំ អាបជ្ជន្តិ. ឥទំ តស្មិំ បាចិត្តិយន្តិ យោ បន ឧបជ្ឈាយោ ហុត្វា ឧបសម្បាទេតិ, តស្មិំយេវ បុគ្គលេ ឥទំ បាចិត្តិយំ វេទិតព្ពំ. តស្មា យោ ‘‘ឯវំ ឧបសម្បាទេស្សាមី’’តិ គណំ វា អាចរិយំ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ, សីមំ វា សម្មន្នតិ (បាចិ. ៤០៤), ឧទកុក្ខេបំ វា បរិច្ឆិន្ទតិ, សោ ឯតេសុ សព្ពកិច្ចេសុ ញត្តិយា, ទ្វីសុ ច កម្មវាចាសុ ទុក្កដានិ អាបជ្ជិត្វា កម្មវាចាបរិយោសានេ បាចិត្តិយំ អាបជ្ជតិ.

រាជគហេ សម្ពហុលេ ភិក្ខូ អារព្ភ ឩនវីសតិវស្សំ ឧបសម្បាទនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, អសាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, ឩនវីសតិវស្សេ វេមតិកស្ស, បរិបុណ្ណវីសតិវស្សេ ឩនកសញ្ញិនោ, វេមតិកស្ស ច ទុក្កដំ. ឧភយត្ថ បរិបុណ្ណសញ្ញិស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ឩនវីសតិវស្សតា, ឩនកសញ្ញិតា, ឧបសម្បាទនន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន បណ្ណត្តិវជ្ជំ, តិចិត្តំ, តិវេទនន្តិ.

ឩនវីសតិវស្សសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.