១០. អបនិធានសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទសមេ បត្តន្តិ អធិដ្ឋានុបគំ. ចីវរន្តិ វិកប្បនុបគំ. និសីទនំ នាម សទសំ វុច្ចតិ. សូចិឃរំ នាម សសូចិកំ វា អសូចិកំ វា. កាយពន្ធនំ នាម បដ្ដិកា វា សូករន្តកំ វា. អបនិធេយ្យាតិ អបនេត្វា និទហេយ្យ. ហសាបេក្ខោតិ ហសាធិប្បាយោ. បាចិត្តិយន្តិ សយំ អបនិធេន្តស្ស បាចិត្តិយំ, អញ្ញំ អាណាបេន្តស្ស អាណត្តិយា ទុក្កដំ, តេន អបនិហិតេ ឥតរស្ស បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយេ អារព្ភ អបនិធានវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, សាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អនុបសម្បន្នេ តិកទុក្កដំ, វុត្តប្បការានិ បន បត្តាទីនិ ឋបេត្វា អញ្ញំ បរិក្ខារំ ឧបសម្បន្នស្ស វា អនុបសម្បន្នស្ស វា សន្តកំ អបនិធេន្តស្ស ទុក្កដមេវ. ទុន្និក្ខិត្តំ បដិសាមេន្តស្ស, ‘‘ធម្មកថំ កត្វា ទស្សាមី’’តិ បដិសាមេន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ឧបសម្បន្នស្ស សន្តកានំ បត្តាទីនំ អបនិធានំ, វិហេសេតុកាមតា វា ហសាធិប្បាយតា វាតិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានីតិ.

អបនិធានសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

សុរាបានវគ្គោ ឆដ្ឋោ.