៧. វិកាលភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា

សត្តមេ វិកាលេតិ វិគតេ កាលេ, មជ្ឈន្ហិកាតិក្កមនតោ យាវ អរុណុគ្គមនាតិ អធិប្បាយោ. តស្មា យោ ភិក្ខុ ឯតស្មិំ អន្តរេ យំកិញ្ចិ វនមូលផលំ ឧបាទាយ អាមំ វា បក្កំ វា អាមិសសង្ខេបគតំ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា អជ្ឈោហរណត្ថាយ បដិគ្គណ្ហាតិ, តស្ស បដិគ្គហណេ ទុក្កដំ, អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ បាចិត្តិយំ.

រាជគហេ សត្តរសវគ្គិយេ ភិក្ខូ អារព្ភ វិកាលេ ភោជនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, យាមកាលិកាទីនិ អាហារត្ថាយ បដិគ្គហណអជ្ឈោហារេសុ, កាលេ វិកាលសញ្ញិស្ស, វេមតិកស្ស ច ទុក្កដំ, កាលេ កាលសញ្ញិស្ស យាមកាលិកាទីនិ សតិ បច្ចយេ បរិភុញ្ជន្តស្ស ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ‘‘អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, រោមដ្ឋកស្ស រោមដ្ឋំ, ន ច ភិក្ខវេ ពហិមុខទ្វារា នីហរិត្វា អជ្ឈោហរិតព្ព’’ន្តិ (ចូឡវ. ២៧៣) អនុញ្ញាតនយេន រោមដ្ឋកស្សាបិ អនាបត្តិ. វិកាលតា, យាវកាលិកតា, អជ្ឈោហរណន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ ឯឡកលោមសទិសានីតិ.

វិកាលភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.