៩. ទុដ្ឋុល្លារោចនសិក្ខាបទវណ្ណនា

នវមេ ភិក្ខុស្សាតិ បារាជិកំ អនជ្ឈាបន្នស្ស. ទុដ្ឋុល្លន្តិ កិញ្ចាបិ ទ្វិន្នំ អាបត្តិក្ខន្ធានមេតំ អធិវចនំ, ឥធ បន សង្ឃាទិសេសមេវ អធិប្បេតំ. អញ្ញត្រ ភិក្ខុសម្មុតិយាតិ យំ សង្ឃោ អភិណ្ហាបត្តិកស្ស ភិក្ខុនោ អាយតិំ សំវរត្ថាយ អាបត្តីនញ្ច កុលានញ្ច បរិយន្តំ កត្វា វា អកត្វា វា តិក្ខត្តុំ អបលោកេត្វា កតិកំ ករោតិ, តំ ឋបេត្វា, អយថាកតិកាយ ‘‘អយំ អសុចិំ មោចេត្វា សង្ឃាទិសេសំ អាបន្នោ’’តិអាទិនា នយេន វត្ថុនា សទ្ធិំ អាបត្តិំ ឃដេត្វា អារោចេន្តស្ស បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយេ ភិក្ខូ អារព្ភ ទុដ្ឋុល្លាបត្តិអារោចនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អទុដ្ឋុល្លាយ ទុដ្ឋុល្លសញ្ញិនោ វេមតិកស្ស វា ទុក្កដំ, អវសេសេ ឆ អាបត្តិក្ខន្ធេ, អនុបសម្បន្នស្ស បុរិមបញ្ចសិក្ខាបទវីតិក្កមសង្ខាតំ ទុដ្ឋុល្លំ វា ឥតរំ អទុដ្ឋុល្លំ វា អជ្ឈាចារំ អារោចេន្តស្សាបិ ទុក្កដមេវ. វត្ថុមត្តំ វា អាបត្តិមត្តំ វា អារោចេន្តស្ស, ភិក្ខុសម្មុតិបរិច្ឆេទំ អនតិក្កមិត្វា អារោចេន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. វុត្តលក្ខណស្ស ភិក្ខុនោ សវត្ថុកោ សង្ឃាទិសេសោ, អនុបសម្បន្នស្ស អារោចនំ, ភិក្ខុសម្មុតិយា អភាវោតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, វេទនា បន ឥធ ទុក្ខាយេវាតិ.

ទុដ្ឋុល្លារោចនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.