១. មុសាវាទសិក្ខាបទវណ្ណនា

បាចិត្តិយេសុ មុសាវាទវគ្គស្ស បឋមេ សម្បជានមុសាវាទេតិ បុព្ពេបិ ជានិត្វា វចនក្ខណេបិ ជានន្តស្សេវ មុសាវាទភណនេ. ភណនញ្ច នាម ឥធ អភូតស្ស វា ភូតតំ, ភូតស្ស វា អភូតតំ កត្វា កាយេន វា វាចាយ វា វិញ្ញាបនប្បយោគោ, និមិត្តត្ថេ ចេតំ ភុម្មវចនំ. តស្មា យោ សម្បជានមុសាវាទំ វទតិ, តស្ស តំនិមិត្តំ តំហេតុ តប្បច្ចយា បាចិត្តិយំ ហោតីតិ ឯវមេត្ថ អញ្ញេសុ ច ឦទិសេសុ អត្ថោ វេទិតព្ពោ.

សាវត្ថិយំ ហត្ថកំ សក្យបុត្តំ អារព្ភ អវជានិត្វា បដិជាននាទិវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, ឧត្តរិមនុស្សធម្មារោចនត្ថំ មុសា ភណន្តស្ស បារាជិកំ, អមូលកេន បារាជិកេន អនុទ្ធំសនត្ថំ សង្ឃាទិសេសោ, សង្ឃាទិសេសេន អនុទ្ធំសនត្ថំ បាចិត្តិយំ, អាចារវិបត្តិយា អនុទ្ធំសនត្ថំ ទុក្កដំ, ‘‘យោ តេ វិហារេ វសី’’តិអាទិនា (បារា. ២២០) បរិយាយេន ឧត្តរិមនុស្សធម្មារោចនត្ថំ បដិវិជានន្តស្ស មុសា ភណិតេ ថុល្លច្ចយំ, អប្បដិវិជានន្តស្ស ទុក្កដំ, កេវលំ មុសា ភណន្តស្ស ឥធ បាចិត្តិយំ. អនុបធារេត្វា សហសា ភណន្តស្ស, ‘‘អញ្ញំ ភណិស្សាមី’’តិ អញ្ញំ ភណន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. វិសំវាទនបុរេក្ខារតា, វិសំវាទនចិត្តេន យមត្ថំ វត្តុកាមោ, តស្ស បុគ្គលស្ស វិញ្ញាបនបយោគោ ចាតិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានីតិ.

មុសាវាទសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.