១០. កយវិក្កយសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទសមេ នានប្បការកន្តិ ចីវរាទីនំ កប្បិយភណ្ឌានំ វសេន អនេកវិធំ. កយវិក្កយន្តិ កយញ្ចេវ វិក្កយញ្ច. ‘‘ឥមិនា ឥមំ ទេហិ, ឥមំ អាហរ, បរិវត្តេហិ, ចេតាបេហី’’តិ ឥមិនា ហិ នយេន បរស្ស កប្បិយភណ្ឌំ គណ្ហន្តោ កយំ សមាបជ្ជតិ, អត្តនោ កប្បិយភណ្ឌំ ទេន្តោ វិក្កយំ សមាបជ្ជតិ. តស្មា ឋបេត្វា បញ្ច សហធម្មិកេ យំ ឯវំ អត្តនោ កប្បិយភណ្ឌំ ទត្វា មាតុ សន្តកម្បិ កប្បិយភណ្ឌំ គណ្ហាតិ, តំ និស្សគ្គិយំ ហោតិ. វុត្តលក្ខណវសេន សង្ឃគណបុគ្គលេសុ យស្ស កស្សចិ និស្សជ្ជិតព្ពំ, ‘‘ឥមំ ភុញ្ជិត្វា វា គហេត្វា វា ឥទំ នាម អាហរ វា ករោហិ វា’’តិ រជនាទិំ អាហរាបេត្វា វា ធមករណាទិបរិក្ខារំ ភូមិសោធនាទិញ្ច នវកម្មំ ការេត្វា វា សន្តំ វត្ថុ និស្សជ្ជិតព្ពំ, អសន្តេ បាចិត្តិយំ ទេសេតព្ពមេវ.

សាវត្ថិយំ ឧបនន្ទំ អារព្ភ កយវិក្កយវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, ‘‘ឥទំ កិំ អគ្ឃតី’’តិ ឯវំ អគ្ឃំ បុច្ឆន្តស្ស, យស្ស ហត្ថតោ ភណ្ឌំ គណ្ហិតុកាមោ ហោតិ, តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ អន្តមសោ តស្សេវ បុត្តភាតុកម្បិ កប្បិយការកំ កត្វា ‘‘ឥមិនា ឥទំ នាម គហេត្វា ទេហី’’តិ អាចិក្ខន្តស្ស, ‘‘ឥទំ អម្ហាកំ អត្ថិ, អម្ហាកញ្ច ឥមិនា ច ឥមិនា ច អត្ថោ’’តិ ឯវំ វត្វា អត្តនោ ធនេន លទ្ធំ គណ្ហន្តស្ស, សហធម្មិកេហិ សទ្ធិំ កយវិក្កយំ ករោន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. យំ អត្តនោ ធនេន បរិវត្តេតិ, យេន ច បរិវត្តេតិ, តេសំ កប្បិយវត្ថុតា, អសហធម្មិកតា, កយវិក្កយាបជ្ជនញ្ចាតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សេសំ រូបិយសំវោហារេ វុត្តនយមេវាតិ.

កយវិក្កយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ឯឡកលោមវគ្គោ ទុតិយោ.