១២. បញ្ហាបុច្ឆនសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទ្វាទសមេ អនោកាសកតន្តិ ‘‘អសុកស្មិំ នាម ឋានេ បុច្ឆាមី’’តិ ឯវំ អកតឱកាសំ, តស្មា សុត្តន្តេ ឱកាសំ ការាបេត្វា វិនយំ វា អភិធម្មំ វា បុច្ឆន្តិយា បាចិត្តិយំ. សេសេសុបិ ឯសេវ នយោ, សព្ពសោ អការិតេ បន វត្តព្ពមេវ នត្ថិ.

សាវត្ថិយំ សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ អារព្ភ អនោកាសកតំ ភិក្ខុំ បញ្ហំ បុច្ឆនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ. តត្ថ តត្ថ ឱកាសំ ការាបេត្វា បុច្ឆន្តិយា, អនោទិស្ស ឱកាសំ ការាបេត្វា យត្ថ កត្ថចិ បុច្ឆន្តិយា, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ភិក្ខុស្ស អនោកាសការាបនំ, បញ្ហំ បុច្ឆនន្តិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ បទសោធម្មសទិសានិ, ឥទំ បន កិរិយាកិរិយន្តិ.

បញ្ហាបុច្ឆនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.