១១. អនាបុច្ឆាសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឯកាទសមេ ភិក្ខុស្ស បុរតោតិ ន អភិមុខមេវាតិ អត្ថោ, ឥទំ បន ឧបចារំ សន្ធាយ កថិតន្តិ វេទិតព្ពំ. តស្មា ភិក្ខុស្ស ឧបចារេ អន្តមសោ ឆមាយបិ ‘‘និសីទាមិ, អយ្យា’’តិ អនាបុច្ឆិត្វា និសីទន្តិយា បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ អារព្ភ អនាបុច្ឆា និសីទនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, តិកបាចិត្តិយំ, អាបុច្ឆិតេ ទ្វិកទុក្កដំ. តស្មិំ អាបុច្ឆិតសញ្ញាយ, គិលានាយ, អាបទាសុ, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ភិក្ខុស្ស អនាបុច្ឆា, ឧបចារេ និសជ្ជា, អនុញ្ញាតការណាភាវោតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ កថិនសទិសានិ, ឥទំ បន កិរិយាកិរិយន្តិ.

អនាបុច្ឆាសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.