៩. សោកាវាសសិក្ខាបទវណ្ណនា

នវមេ សោកាវាសន្តិ សង្កេតំ កត្វា អាគច្ឆមានា បុរិសានំ អន្តោសោកំ បវេសេតីតិ សោកាវាសា, តំ សោកាវាសំ. អថ វា ឃរំ វិយ ឃរសាមិកា អយម្បិ បុរិសសមាគមំ អលភមានា សោកំ អាវិសតិ, ឥតិ យំ អាវិសតិ, ស្វាស្សា អាវាសោ ហោតីតិ សោកាវាសា. តេនេវស្ស បទភាជនេ (បាចិ. ១១៦០) ‘‘សោកាវាសា នាម បរេសំ ទុក្ខំ ឧប្បាទេតិ, សោកំ អាវិសតី’’តិ ទ្វិធា អត្ថោ វុត្តោ. បាចិត្តិយន្តិ ឯវរូបំ វុដ្ឋាបេន្តិយា វុត្តនយេនេវ កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ថុល្លនន្ទំ អារព្ភ ឯវរូបំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ. អជានន្តិយា, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. សោកាវាសតា, ជាននំ, វុដ្ឋាបនន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ គព្ភិនិវុដ្ឋាបនសទិសានេវាតិ.

សោកាវាសសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.