អនុត្តរិយាទិឆក្កវណ្ណនា

៣២៧. នត្ថិ ឯតេសំ ឧត្តរានិ វិសិដ្ឋានីតិ អនុត្តរានិ, អនុត្តរានិ ឯវ អនុត្តរិយានិ យថា អនន្តមេវ អានន្តរិយន្តិ អាហ ‘‘អនុត្តរិយានីតិ អនុត្តរានី’’តិ. ទស្សនានុត្តរិយំ នាម អនុត្តរផលវិសេសាវហត្តា. ឯស នយោ សេសេសុបិ. សត្តវិធអរិយធនលាភោតិ សត្តវិធសទ្ធាទិលោកុត្តរធនលាភោ. សិក្ខត្តយបូរណន្តិ អធិសីលសិក្ខាទីនំ តិស្សន្នំ សិក្ខានំ បរិបូរណំ. តត្ថ បរិបូរណំ និប្បរិយាយតោ អសេក្ខានំ វសេន វេទិតព្ពំ. កល្យាណបុថុជ្ជនតោ បដ្ឋាយ ហិ សត្ត សេក្ខា តិស្សោ សិក្ខា បូរេន្តិ នាម, អរហា បន បរិបុណ្ណសិក្ខោតិ. ឥតិ ឥមានិ អនុត្តរិយានិ លោកិយលោកុត្តរានិ កថិតានិ.

អនុស្សតិយោ ឯវ ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកាទិហិតសុខានំ ការណភាវតោ ឋានានីតិ អនុស្សតិដ្ឋានានិ. ឯវំ អនុស្សរតោតិ យថា ពុទ្ធានុស្សតិ វិសេសាធិគមស្ស ឋានំ ហោតិ, ឯវំ ‘‘ឥតិបិ សោ ភគវា’’តិអាទិនា (ទី. និ. ១.១៥៧, ២៥៥) ពុទ្ធគុណេ អនុស្សរន្តស្ស. ឧបចារកម្មដ្ឋានន្តិ បច្ចក្ខតោ ឧបចារជ្ឈានាវហំ កម្មដ្ឋានំ, បរម្បរាយ បន យាវ អរហត្តា លោកិយលោកុត្តរវិសេសាវហំ.