៩. វចនសោធនវណ្ណនា

៥៥-៥៩. បុគ្គលោ ឧបលព្ភតីតិ បទទ្វយស្ស អត្ថតោ ឯកត្តេតិ ឯត្ថ តទេវ ឯកត្តំ បរេន សម្បដិច្ឆិតំ អសម្បដិច្ឆិតន្តិ វិចារេតព្ពមេតំ. បុគ្គលស្ស ហិ អវិភជិតព្ពតំ, ឧបលព្ភតីតិ ឯតស្ស វិភជិតព្ពតំ វទន្តោ វិភជិតព្ពាវិភជិតព្ពត្ថានំ ឧបលព្ភតិបុគ្គល-សទ្ទានំ កថំ អត្ថតោ ឯកត្តំ សម្បដិច្ឆេយ្យាតិ? យថា ច វិភជិតព្ពាវិភជិតព្ពត្ថានំ ឧបលព្ភតិ-រូប-សទ្ទានំ តំ វិភាគំ វទតោ រូបំ កិញ្ចិ ឧបលព្ភតិ, កិញ្ចិ ន ឧបលព្ភតីតិ អយំ បសង្គោ នាបជ្ជតិ, ឯវំ ឯតស្សបិ យថាវុត្តវិភាគំ វទតោ យថាអាបាទិតេន បសង្គេន ន ភវិតព្ពន្តិ មគ្គិតព្ពោ ឯត្ថ អធិប្បាយោ.

៦០. ‘‘សុញ្ញតោ លោកំ អវេក្ខស្សូ’’តិ (សុ. និ. ១១២៥) ឯតេន អត្ថតោ បុគ្គលោ នត្ថីតិ វុត្តំ ហោតីតិ អាហ ‘‘នត្ថីតិបិ វុត្ត’’ន្តិ.

វចនសោធនវណ្ណនា និដ្ឋិតា.