១០. នន្ទមាតាសុត្តវណ្ណនា

៥៣. ទសមេ ‘‘វុត្ថវស្សោ បវារេត្វា…បេ… និក្ខមី’’តិ អង្គុត្តរភាណកានំ មតេនេតំ វុត្តំ. មជ្ឈិមភាណកា បន វទន្តិ ‘‘ភគវា ឧបកដ្ឋាយ វស្សូបនាយិកាយ ជេតវនតោ ភិក្ខុសង្ឃបរិវុតោ ចារិកំ និក្ខមិ. តេនេវ ច អកាលេ និក្ខន្តត្តា កោសលរាជាទយោ វារេតុំ អារភិំសុ. បវារេត្វា ហិ ចរណំ ពុទ្ធាចិណ្ណ’’ន្តិ. បុណ្ណាយ សម្មាបដិបត្តិំ បច្ចាសីសន្តោ ភគវា ‘‘មម និវត្តនបច្ចយា ត្វំ កិំ ករិស្សសី’’តិ អាហ. បុណ្ណាបិ…បេ… បព្ពជីតិ ឯត្ថ សេដ្ឋិ ‘‘បុណ្ណាយ ភគវា និវត្តិតោ’’តិ សុត្វា តំ ភុជិស្សំ កត្វា ធីតុដ្ឋានេ ឋបេសិ. សា បព្ពជ្ជំ យាចិត្វា បព្ពជិ, បព្ពជិត្វា វិបស្សនំ អារភិ. អថស្សា សត្ថា អារទ្ធវិបស្សកភាវំ ញត្វា ឥមំ ឱភាសគាថំ វិស្សជ្ជេសិ –

‘‘បុណ្ណេ បូរស្សុ សទ្ធម្មំ, ចន្ទោ បន្នរសោ យថា;

បរិបុណ្ណាយ បញ្ញាយ, ទុក្ខស្សន្តំ ករិស្សសី’’តិ. (ថេរីគា. ៣);

សា គាថាបរិយោសានេ អរហត្តំ បត្វា អភិញ្ញាតា សាវិកា អហោសិ. សេសមេត្ថ សុវិញ្ញេយ្យមេវ.

នន្ទមាតាសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

មហាយញ្ញវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

បឋមបណ្ណាសកំ និដ្ឋិតំ.