៤-៦. ទុតិយសត្តកសុត្តាទិវណ្ណនា

២៤-២៦. ចតុត្ថេ ករោន្តោយេវាតិ យថាវុត្តំ តិរច្ឆានកថំ កថេន្តោយេវ. អតិរច្ឆានកថាភាវេបិ តស្ស តត្ថ តប្បរភាវទស្សនត្ថំ អវធារណវចនំ. បរិយន្តការីតិ សបរិយន្តំ កត្វា វត្តា. ‘‘បរិយន្តវតិំ វាចំ ភាសិតា’’តិ (ទី. និ. ១.៩, ១៩៤) ហិ វុត្តំ. អប្បភស្សោវាតិ បរិមិតកថោយេវ ឯកន្តេន កថេតព្ពស្សេវ កថនតោ. សមាបត្តិសមាបជ្ជនំ អរិយោ តុណ្ហីភាវោ. និទ្ទាយតិយេវាតិ និទ្ទោក្កមនេ អនាទីនវទស្សី និទ្ទាយតិយេវ, ឥរិយាបថបរិវត្តនាទិនា ន នំ វិនោទេតិ. ឯវំ សំសដ្ឋោវាតិ វុត្តនយេន គណសង្គណិកាយ សំសដ្ឋោ ឯវ វិហរតិ. ទុស្សីលា បាបិច្ឆា នាមាតិ សយំ និស្សីលា អសន្តគុណសម្ភាវនិច្ឆាយ សមន្នាគតត្តា បាបា លាមកា ឥច្ឆា ឯតេសន្តិ បាបិច្ឆា. បាបបុគ្គលេហិ មិត្តិករណតោ បាបមិត្តា. តេហិ សទា សហបវត្តនេន បាបសហាយា. តត្ថ និន្នតាទិនា តទធិមុត្តតាយ បាបសម្បវង្កា. បញ្ចមាទីនិ ឧត្តានត្ថានិយេវ.

ទុតិយសត្តកសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.