៦. នកុលបិតុសុត្តវណ្ណនា

១៦. ឆដ្ឋេ វិសភាគវេទនុប្បត្តិយា កកចេនេវ ចតុឥរិយាបថំ ឆិន្ទន្តោ អាពាធយតីតិ អាពាធោ, សោ យស្ស អត្ថីតិ អាពាធិកោ. តំសមុដ្ឋានទុក្ខេន ទុក្ខិតោ. អធិមត្តគិលានោតិ ធាតុសង្ខយេន បរិក្ខីណសរីរោ.

សប្បដិភយកន្តារសទិសា សោឡសវត្ថុកា អដ្ឋវត្ថុកា ច វិចិកិច្ឆា តិណ្ណា ឥមាយាតិ តិណ្ណវិចិកិច្ឆា. វិគតា សមុច្ឆិន្នា បវត្តិអាទីសុ ‘‘ឯវំ នុ ខោ ន នុ ខោ’’តិ ឯវំ បវត្តិកា កថំកថា អស្សាតិ វិគតកថំកថា. សារជ្ជករានំ បាបធម្មានំ បហីនត្តា រាគវិក្ខេបេសុ សីលាទិគុណេសុ ច តិដ្ឋកត្តា វេសារជ្ជំ, វិសារទភាវំ វេយ្យត្តិយំ បត្តាតិ វេសារជ្ជប្បត្តា. អត្តនា ឯវ បច្ចក្ខតោ ទិដ្ឋត្តា ន បរំ បច្ចេតិ, នស្ស បរោ បច្ចេតព្ពោ អត្ថីតិ អបរប្បច្ចយា.

គិលានា វុដ្ឋិតោតិ គិលានភាវតោ វុដ្ឋាយ ឋិតោ. ភាវប្បធានោ ហិ អយំ និទ្ទេសោ. គិលានោ ហុត្វា វុដ្ឋិតោតិ ឥទំ បន អត្ថមត្តនិទស្សនំ.

នកុលបិតុសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.