២-៦. វិត្ថតសុត្តាទិវណ្ណនា

២-៦. ទុតិយេ ហិរីយតីតិ លជ្ជតិ វិរជ្ជតិ. យស្មា ហិរី បាបជិគុច្ឆនលក្ខណា, តស្មា ‘‘ជិគុច្ឆតីតិ អត្ថោ’’តិ វុត្តំ. ឱត្តប្បតីតិ ឧត្រសតិ. បាបុត្រាសលក្ខណញ្ហិ ឱត្តប្បំ.

បគ្គហិតវីរិយោតិ សង្កោចំ អនាបន្នវីរិយោ. តេនាហ ‘‘អនោសក្កិតមានសោ’’តិ. បហានត្ថាយាតិ សមុច្ឆិន្នត្ថាយ. កុសលានំ ធម្មានំ ឧបសម្បទា នាម សមធិគមោ ឯវាតិ អាហ ‘‘បដិលាភត្ថាយា’’តិ.

គតិអត្ថា ធាតុសទ្ទា ពុទ្ធិអត្ថា ហោន្តីតិ អាហ ‘‘ឧទយញ្ច វយញ្ច បដិវិជ្ឈិតុំ សមត្ថាយា’’តិ. មិស្សកនយេនាយំ ទេសនា គតាតិ អាហ ‘‘វិក្ខម្ភនវសេន ច សមុច្ឆេទវសេន ចា’’តិ. តេនាហ ‘‘វិបស្សនាបញ្ញាយ ចេវ មគ្គបញ្ញាយ ចា’’តិ. វិបស្សនាបញ្ញាយ វិក្ខម្ភនកិរិយតោ សា ច ខោ បទេសិកាតិ និប្បទេសិកំ កត្វា ទស្សេតុំ ‘‘មគ្គបញ្ញាយ បដិលាភសំវត្តនតោ’’តិ វុត្តំ. ទុក្ខក្ខយគាមិនិភាវេបិ ឯសេវ នយោ. សម្មាតិ យាថាវតោ. អកុប្បធម្មតាយ ហិ មគ្គបញ្ញាយ ខេបិតំ ខេបិតមេវ, នាស្ស បុន ខេបនកិច្ចំ អត្ថីតិ ឧបាយេន ញាយេន សា បវត្តតីតិ អាហ ‘‘ហេតុនា នយេនា’’តិ. តតិយាទីសុ នត្ថិ វត្តព្ពំ.

វិត្ថតសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.