៧-៨. មហាមោគ្គល្លានសុត្តាទិវណ្ណនា

១៦៧-១៦៨. សត្តមដ្ឋមេសុ មហាមោគ្គល្លានត្ថេរស្សាតិអាទិនា មោគ្គល្លានត្ថេរស្ស ហេដ្ឋា តិណ្ណំ មគ្គានំ សុខបដិបទទន្ធាភិញ្ញភាវោ, អរហត្តមគ្គស្ស ទុក្ខបដិបទខិប្បាភិញ្ញភាវោ វុត្តោ, សារិបុត្តត្ថេរស្ស បន ហេដ្ឋិមានំ តិណ្ណំ មគ្គានំ សុខបដិបទទន្ធាភិញ្ញភាវោ, អរហត្តមគ្គស្ស ច សុខបដិបទខិប្បាភិញ្ញភាវោ ទស្សិតោ. យំ បន វុត្តំ វិសុទ្ធិមគ្គេ (វិសុទ្ធិ. ២.៨០១) ‘‘ពុទ្ធានំ បន ចត្តារោបិ មគ្គា សុខបដិបទខិប្បាភិញ្ញាវ អហេសុំ, តថា ធម្មសេនាបតិស្ស. មហាមោគ្គល្លានត្ថេរស្ស បន បឋមមគ្គោ សុខបដិបទខិប្បាភិញ្ញោ អហោសិ, ឧបរិ តយោ ទុក្ខបដិបទទន្ធាភិញ្ញា’’តិ. យញ្ច វុត្តំ អដ្ឋសាលិនិយំ (ធ. ស. អដ្ឋ. ១៤៧៦) ‘‘តថាគតស្ស ហិ សារិបុត្តត្ថេរស្ស ច ចត្តារោបិ មគ្គា សុខបដិបទខិប្បាភិញ្ញាវ អហេសុំ, មហាមោគ្គល្លានត្ថេរស្ស បន បឋមមគ្គោ សុខបដិបទខិប្បាភិញ្ញោ ឧបរិ តយោ ទុក្ខបដិបទខិប្បាភិញ្ញា’’តិ, តំ សព្ពំ អញ្ញមញ្ញំ នានុលោមេតិ. ឥមាយ បាឡិយា ឥមាយ ច អដ្ឋកថាយ ន សមេតិ, តស្មា វីមំសិតព្ពមេតំ. តំតំភាណកានំ វា មតេន តត្ថ តត្ថ តថា តថា វុត្តន្តិ គហេតព្ពំ.

មហាមោគ្គល្លានសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.