១០. អវកុជ្ជសុត្តវណ្ណនា

៣០. ទសមេ អវកុជ្ជបញ្ញោតិ និក្កុជ្ជបញ្ញោ. តេនាហ ‘‘អធោមុខបញ្ញោ’’តិ. បុព្ពបដ្ឋបនាតិ បឋមារម្ភោ. សន្និដ្ឋានន្តិ កថាបរិយោសានំ. អប្បនាតិ ទេសនាយ និដ្ឋាបនំ. អនេកេ វា អនុសន្ធិយោតិ យោជេតព្ពំ. សមាធិ វាតិអាទីសុ លោកុត្តរធម្មា បរមត្ថតោ សាសនន្តិ តទត្ថោបាទកសមាធិ តស្ស អាទីតិ វុត្តោ, តទាសន្នត្តា វិបស្សនា, តស្ស មូលភាវេន ឯកទេសត្តា មគ្គោ.

សាសនស្ស បារិបូរិសុទ្ធិយោ នាម សត្ថារា ទេសិតនិយាមេនេវ សិទ្ធា, តា បនេត្ថ កថេន្តស្ស វសេន គហេតព្ពាតិ ទស្សេតុំ ‘‘អនូនំ កត្វា ទេសេន្តី’’តិ, ‘‘និគ្គណ្ឋិំ កត្វា ទេសេន្តី’’តិ ច វុត្តំ. តត្ថ និជ្ជដន្តិ និគ្គុម្ពំ អនាកុលំ. និគ្គណ្ឋិន្តិ គណ្ឋិដ្ឋានរហិតំ សុវិញ្ញេយ្យំ កត្វា.

អាកិណ្ណានីតិ អាកិរិត្វា សំកិរិត្វា ឋបិតានីតិ អត្ថោ. តេនាហ ‘‘បក្ខិត្តានី’’តិ. ឧច្ឆង្គោ វិយ ឧច្ឆង្គបញ្ញោ បុគ្គលោ ទដ្ឋព្ពោតិ ឧច្ឆង្គសទិសបញ្ញតាយ ឧច្ឆង្គបញ្ញោ. ឯវំ បញ្ញា វិយ បុគ្គលោបិ ឧច្ឆង្គោ វិយ ហោតិ, តស្មិំ ធម្មានំ អចិរដ្ឋានតោតិ អធិប្បាយេន វុត្តំ. យថា ច ឧច្ឆង្គសទិសា បញ្ញា, ឯវំ និក្កុជ្ជកុម្ភសទិសា បញ្ញា ឯវាតិ ទដ្ឋព្ពា.

សំវិទហនបញ្ញាយាតិ ‘‘ឯវំ កតេ ឥទំ នាម ភវិស្សតី’’តិ ឯវំ តំតំអត្ថកិច្ចំ សំវិធាតុំ សមត្ថតាយ វិចារណបញ្ញាយ រហិតោ. សេយ្យោតិ សេដ្ឋោ បាសំសោ. បុព្ពភាគបដិបទន្តិ ចិត្តវិសុទ្ធិអាទិកំ អរិយមគ្គស្ស អធិគមាយ បុព្ពភាគបដិបត្តិំ.

អវកុជ្ជសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

បុគ្គលវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.