៦. សំយោជនសុត្តវណ្ណនា

៦. ឆដ្ឋេ សំយោជនានំ ហិតា បច្ចយភាវេនាតិ សំយោជនិយា, តេភូមកា ធម្មា. តេនាហ ‘‘ទសន្នំ សំយោជនាន’’ន្តិអាទិ. សំយោជនិយេ ធម្មេ អស្សាទតោ អនុបស្សតិ សីលេនាតិ អស្សាទានុបស្សី, តស្ស ភាវោ អស្សាទានុបស្សិតា. និព្ពិទានុបស្សិតាតិ ឯត្ថាបិ ឯសេវ នយោ. ឧក្កណ្ឋនវសេនាតិ សំយោជនិយេសុ តេភូមកធម្មេសុ និព្ពិន្ទនវសេន. ជននំ ជាតិ, ខន្ធានំ បាតុភាវោតិ អាហ ‘‘ជាតិយាតិ ខន្ធនិព្ពត្តិតោ’’តិ, ខន្ធានំ តត្ថ តត្ថ ភវេ អបរាបរំ និព្ពត្តិតោតិ អត្ថោ. ខន្ធបរិបាកោ ឯកភវបរិយាបន្នានំ ខន្ធានំ បុរាណភាវោ. ឯកភវបរិយាបន្នជីវិតិន្ទ្រិយប្បពន្ធវិច្ឆេទវសេន ខន្ធានំ ភេទោ ឥធ មរណន្តិ អាហ ‘‘មរណេនាតិ ខន្ធភេទតោ’’តិ. អន្តោនិជ្ឈានំ ចិត្តសន្តាបោ. បរិទេវោ នាម ញាតិព្យសនាទីហិ ផុដ្ឋស្ស វាចាវិប្បលាបោ. សោ ច សោកសមុដ្ឋានោតិ អាហ ‘‘តន្និស្សិតលាលប្បិតលក្ខណេហិ បរិទេវេហី’’តិ. លាលប្បិតំ វាចាវិប្បលាបោ, សោ ច អត្ថតោ សទ្ទោយេវ.

ទុក្ខន្តិ ឥធ កាយិកំ ទុក្ខំ អធិប្បេតន្តិ អាហ ‘‘កាយបដិបីឡនទុក្ខេហី’’តិ. មនោវិឃាតទោមនស្សេហីតិ មនសោ វិឃាតករេហិ ទោមនស្សេហិ. ព្យាបាទសម្បយោគេន មនសោ វិហននរសញ្ហិ ទោមនស្សំ. ភុសោ អាយាសោ ឧបាយាសោ យថា ‘‘ភុសមាទានំ ឧបាទាន’’ន្តិ, សោ ច អត្ថតោ ញាតិព្យសនាទីហិ ផុដ្ឋស្ស អធិមត្តចេតោទុក្ខប្បភាវិតោ ទោសោយេវ. កាយចិត្តានញ្ហិ អាយាសនវសេន ទោសស្សេវ បវត្តិអាការោ ឧបាយាសោតិ វុច្ចតិ សង្ខារក្ខន្ធបរិយាបន្នោ. តំ ចុទ្ទសហិ អកុសលចេតសិកេហិ អញ្ញោ ឯកោ ចេតសិកធម្មោតិ ឯកេ. យំ វិសាទោតិ ច វទន្តិ.

សំយោជនសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.